Welke functie of rol ik ook heb gehad, ik heb me altijd afgevraagd: “Waarom zou ik genoegen nemen met ....” of “Waarom zijn we bereid om zoveel te slikken in de relaties waarin we investeren.”
Hoe komt het dat organisaties zich het predicaat ‘klantgericht’ toe-eigenen, maar ondertussen hun klanten schofferen? Hoe kan het dat een supermarktketen floreert, terwijl het zijn klanten bijna bedorven fruit en groenten verkoopt? Dit soort vragen houdt...