Steeman & Weijers BV

Open brief aan puberend Nederland

Frank Weijers - Monday 18 January 2010 - 07:49 - 361 x read
Het valt jullie vast niet mee om puber te zijn. Je motor draait van binnen volop, maar er zijn voortdurend anderen die het stuur overnemen, terugschakelen, op de rem trappen of erger. Je hebt zin in van alles en nog wat, barst van de energie en wordt vervolgens gedwongen om juist heel andere dingen te gaan doen dan waar jij warm voor loopt. Zoals: leren op school, wat anderen bedacht hebben dat goed voor je is. Voor “later, maar ook nu al, hoor..”, heb je immers een flinke dosis kennis, inzicht en vaardigheden nodig. Doelen - helaas niet die van jou - bepalen wat er moet gebeuren. Daarbij hanteren je docenten tal van trucs - zoals uitleggen en vragen stellen – in een poging je in beweging te krijgen in de richting van die doelen. Om daar nog wat meer dwang achter te zetten zijn er toetsen die harde cijfers opleveren, met betekenissen als ‘voldoende’ , ‘twijfelachtig’, ‘onvoldoende’ en ‘slecht’. Die laatste twee maken je leven niet bepaald aangenamer, zo blijkt.

Wat hebben baby’s en kleuters het dan toch nog goed! Voelen ze aandrang om te leren kruipen, te leren lopen en te gaan praten, dan wordt ’t zelfs met luid gejuich ondersteund. Ja, zij krijgen wel alle ruimte om aan de slag te gaan met wat ze diep van binnen drijft. Zo gaat het ook bij volwassenen, die echt alleen in beweging komen om gitaar te leren spelen, te leren skiën, gedichten schrijven, Italiaans te verstaan en spreken en bloem te schikken als ze daar zin in hebben. Die zitten allemaal wel lekker zelf aan het stuur.

Goed idee om zelf het heft wat meer in handen te nemen? Lijkt ons wel. In het beroerdste geval leren jullie misschien iets minder van hetgeen zo van belang wordt gevonden, maar ontwikkelen jullie je des te beter. Als je je wilt ontwikkelen (en wie wil dat niet?) en daar de ruimte voor krijgt, staat je motor niet te draaien tot-ie oververhit raakt, maar kom je in beweging. Wat te denken van de volgende deal: We vragen jullie scholen om een deel van het door hen bedachte programma in stand te houden. Dat kunnen ze immers toch niet laten, omdat ze er van overtuigd zijn dat je daar echt veel aan hebt – en wie weet, hebben ze daar nog gelijk in ook. Daarmee ontstaat ruimte voor je eigen ontwikkeling, aan de hand van de (ontwikkel)vragen die je zelf hebt. Om die op het spoor te komen begin je met je af te vragen waar jij nou echt energie van krijgt. Misschien dat jouw docenten zelfs wel zover komen dat ze je die vraag gaan stellen. Onze bijdrage in de deal is bescheiden, maar hopelijk wel van belang. Wij werken met de leidinggevenden van jullie docenten. We beloven plechtig nog meer ons best te gaan doen om hen te laten ervaren hoe fantastisch het is wanneer zij in hun werk aansluiten bij de energie van de docenten. Hoe? Gewoon, door niet meer steeds hardnekkig te proberen ‘alle neuzen dezelfde kant op te krijgen’, maar door met regelmaat het gesprek met hen te voeren over de vraag “Waar ligt jouw energie eigenlijk?” en daarbij aan te sluiten. Gaan die docenten dat vast en zeker ook steeds meer met jullie doen – en krijgt ‘rekening houden met verschillen’ misschien toch nog eens echt vorm en inhoud.

Latest Change by: Frank Weijers on Monday 18 January 2010 - 07:52

Comments

Nicolette Verheem
Nicolette Verheem -  (2010-01-26 21:45)
God, dit lijkt ZIN te hebben wat jij schrijft.
Janet Booij
Janet Booij -  (2010-02-11 20:59)
Niet alleen leerlingen worden op school in een keurslijf gestopt. Ook als docent miste ik bewegingsruimte om op mijn manier les te geven. Leerlingen door het lokaal laten rennen zoals het bloed door je lichaam stroomt? Dat vereist denkwerk en organisatie vooraf. Leerlingen op hun eigen manier iets laten ontdekken en ervaren? Beklijft beter, is veel leuker, maar gaat niet zo snel als wanneer je als docent 'gewoon snel even een klassikale uitleg geeft'. Tijd is het toverwoord. Meer tijd om je lessen voor te bereiden, meer tijd om ervaringen met collega's te delen, meer tijd in de les zelf. En ook meer tijd voor de leerling: meer persoonlijke begeleiding, zodat leren ook op een eigen manier kan plaatsvinden.

Kortom, ik ben het met je eens. En wie weet zien jullie mij nog een keer terugkomen in het onderwijs, op een school waar aandacht is voor diversiteit van leerlingen én docenten. Ik ben erg benieuwd hoe je die veandering op een school in gang zet!

Comment on this article

Subscribe via email

Follow the comments of this article by email: