Helemaal mee eens wat betreft de sleutelrol van ZP'ers in de huidige en toekomstige economie.

Het is inderdaad een kwestie van definiëren; jouw (en mijn) stelling gaat op voor de ZP'ers (zelfstandige profesionals) maar bij ZZP'ers (zelfstandige zonder personeel) heeft de crisis er best wel stevig ingehakt. Ik beweeg mij regelmatig tussen diverse productiebedrijven (o.a. bouw en metaal). Met name in de bouw werd tot voor de crisis veel met ZZP'ers gewerkt; tussen 2000 en 2009 steeg het aantal 'klussenbussen' in rap tempo. Daar is inmiddels echt een eind aan gekomen. Voor werk-/opdrachtgevers is het veel eenvoudiger om 'ingehuurd personeel' niet meer in te huren dan om personeel te ontslaan. Zeker in de bouw zijn die ZZP'ers er dus als eerste 'uitgevlogen'. Uit ervaring weet ik dat ze deels weer in loondienst zijn getreden, deels in de bijstand zijn beland en het overige deel....: is 'Firma Zwartjes' of gewoon weer 'Pool' geworden.

Benjamin Disraeli verkondigde midden de 19e eeuw al: "there are three kinds of lies: lies , damned lies and statistics.

Ik wil daar nog aan toevoegen:  the ZP'er rules!

Je hebt ZZP'ers die dachten in de gouden tijd, wat de baas kan kan ik zelf ook wel...dat gebeurde vooral in de bouw...ze rekende ook de gewone tarieven en verdienden letterlijk goud. Nog niet genoeg? Dan vooral 's avond 'fiscaal vriendelijk' aan de slag.... deze komen nu op de koffie, alhoewel ik figuren van de familie "Zwartjes' ken die nog steeds goud verdienen...

Dus er heeft wel een 'uitschudding' plaatsgevonden van met name ZZP'ers die oorspronkelijk uit het 'donkergrijze' circuit kwamen, vervolgens legaal werden en nu weer gedeeltelijk terug zijn op de oude basis: het aantal Z(Z)P'ers wordt krimpt, maar het gemiddeld nivo stijgt.

 Er is een tussenweg die tot nu toe niet ontgonnen is en waar een netwerk als  Mindz/s2m een rol zou kunnen spelen. Ik denk hierbij aan het gunnen van werkgelegenheid tegen een minimaal salaris. 

Ik werk zelf op deze basis en ben ervan overtuigd dat als dit mechanisme een professioneler karakter zou krijgen we een heel levensvatbare paralel economie kunnen optuigen. 

Ik leef door 3 dagen s'avonds assistent kok / afwassser te spelen in een restaurant. Inclusief fooi is dat een variabel inkomen dat boven een bijstands uitkering ligt. , Ik heb zo ruim voldoende speelruimte om mijn passie geleleidelijk om te zetten in een extra inkomstenbron, in mijn geval waarschijnlijk zelfs 2. 

Er is wel een psychologische bariere om zo in je levensonderhoud te voorzien, en... er zijn bijna geen werkgevers te vinden die 45 plussers op een dergelijke basis een kans willen geven. 

Als je mensen eerder speelruimte biedt zijn ze sneller niet meer afhankelijk van een uitkering,