Ik heb vrijdag via twitter reacties gevraagd voor drie voorstellen voor het kaftontwerp van de Cubrix, mijn aanstaande boek. De ontwerpen zijn van Albertine Dijkema.
Veel mensen hebben hun mening gegeven en deze goed beargumenteerd. Heel veel dank hiervoor.

Nu de uitslag: De meeste stemmen gaan naar de zwarte omslag. Dit was ook mijn voorkeur, hoewel ik alle drie voorstellen goed vond. Lees zodadelijk verschillende reacties. Een argument miste ik: Spiral Dynamics was ook met een zwarte kaft.



Een compilatie van de argumenten van de bijvallers:

1. Prisma kleuren vind ik het mooist! (Ronald van den Hoff)
2. Laat zien waar het om gaat, zonder meteen alles prijs te geven (Ed Peelen).
3. Contrast zwart versus kleuren werkt goed. Zwart kan uitgelegd worden als de werkelijkheid die diep mysterieus is, waarin de Cubrix als mentale artifact wit 'nog niet gedifferentieerd' licht omzet in inzichten die een licht werpen (uitgaande stralen) op die werkelijkheid. Het pretendeert dus niet de werkelijkheid te zijn. (Mattheus van der Pol)
4. Design = past bij de toekomst, kubus en kleuren: verbinding met de inhoud en frisse uitstraling. (Wil Uylenbroek)
5. De gebroken banen ogen strak maar dynamisch. (Reyer Brons)
6. Drukt een blik, manier van kijken, uit die meer onderscheidings vermogen oplevert (Ard Hordijk)
7. Met je boek geef je inzicht in de dynamiek binnen organisaties die voor de meesten niet zichtbaar is. Net zoals een prisma onzichtbare lichtbundels zichtbaar maakt waardoor informatie afgeleid kan worden over de bron. (Michel Brakenhoff)
8. De transparante kubus met daaruit voortvloeiend de SD kleuren ...(Marianne Palmen en Raymond Godding)
9. Het meest mooi, gedistingeerd, classy en ook kleurrijk vanuit de kleuren van de spiral. Bij de zwarte cover is het alsof het eea als vanzelf uit de box komt (wat natuurlijk niet zo is, maar wellicht meer aantrekt). (Trudy van den Berg)
10. Het zwarte ontwerp is stijlvol (doet me een beetje denken aan Pink Floyd). De ontwikkelpaden in de SD kleuren lopen er mooi doorheen (tot in het oneindige). Daarnaast is de getekende kubus geen "echte" wat me ook wel bevalt. (Gert Veenhoven)
11. Hierin komt voor mij dynamiek het meeste in terug en ook een stukje buiten de gebaande paden denken (out of the box) (Henri Bosman)
12. Lichtbrekend, buigend en verlichtend is hopelijk wat het boek voor elkaar krijgt. (Gerard Voskuilen)
13. Mij spreekt de openheid aan, dat het ondanks dat het wellicht een raamwerk is , het niet volledig dichtgekaderd is en er open naar en uit gekeken kan worden. De andere vind ik wat te 'dicht' zitten symbolisch gezien.(Annet van de Wetering)
14. Geeft veel mogelijkheden, kleur en licht! (Annewies Kuipers)
15. Oogt het meest dynamisch en maakt denk ik het meest nieuwsgierig (Jan de Dood)
16. Omdat de antwoorden op verbetering en ontwikkeling uit het zgn raamwerk moeten komen. Nou die stromen er zo uit, kan niet missen ! (Kees Dobbelstein)
17. Dynamiek, weg/route waarvan eind nog niet in zicht is, transparantie (kubus). Esthetisch het mooist. (Edwin van der Laan)
18. Mijn advies is de zwarte met kleurenspectrum. Doet wat denken aan een hoes van pink floyd (dark side of the moon): Zwart valt meer op
19. Ik vind de kubus die het licht verstrooid als ware het een prisma het best passen bij wat ik tot nu toe van je boek gelezen hebt. Het refereert naar de naam van je boek en het maakt ook duidelijk dat je de kijk op organisaties c.q. het licht dat je erop werpt ontleedt (Kurt van Kasteren)
20. Mijn voorkeur gaat met volle overtuiging uit naar de zwarte omslag met het prisma-effect: de stip op de horizon die op de weg daar naartoe vele fasen en kleuren kent...(Boudewijn van Egmond)

Was het unaniem? Nee. Sommigen merkten de nadelen op van dit ontwerp:

• Somber; zwart; mist iets warms, menselijks; saai; te Dark side of the moon (Pink Floyd), gedateerd dus…Teveel gevangen in de kubus; te donker; prisma geen cubrix

Vooral het gemis aan iets menselijks raakte mij. Welicht dat we nog iets aan het ontwerp kunnen doen.

Er was ook een reactie van Jan Brinkman die net als ik twijfelde aan de juistheid van de titel. Zaterdag middag, nog onder de indruk van de crematie van Paul Staal, bedacht ik dat een "raamwerk" niet de kern is, maar wat je er mee kunt doen!

Jan schreef: "Dat woord (raamwerk, red.) doet geen recht aan de betekenis van jouw boek. Het is meer dan een raamwerk, veel meer. Het geeft zicht op, inzicht in en doorzicht. Vandaar mij suggestie: SPECTRUM Organisatieontwikkeling.....Dat sluit aan bij de kaft en het kleurenspectrum.

Ik ga nu voor: ZICHT op organisatieontwikkeling en performanceverbetering. Dat vergt maar geringe aanpassingen. Jan, bedankt!

Ook de andere twee ontwerpen vonden liefhebbers, ik wil ze je niet onthouden:



Ook hier een overzicht van enkele opmerkingen: Eerst het linker ontwerp

• Rustig beeld, geeft het idee van openheid en dat niet alles vastgekaderd is in hokjes... ik associeer het met helder inzicht en openstaan voor dialoog
• Frisse kleur (toevallig ook een finext kleur…), speelser dan de andere twee. (hans Kerchman)
• Het meest geschikt, door het open karakter (Piet Feenstra).
• Mooie heldere vormgeving: het ziet er 'simpel' uit en dat is volgens mij ook de inhoud van je boek (een eenvoudige, makkelijk te implementeren manier); laat nog iets te raden over, omdat de kubus niet helemaal af is, leuk! frisse kleuren (Bob en Milenka)

Negatief: Esthetisch niet bijzonder; saai (2x); te ruimtelijk, en te strak: alsof het model alles in hokjes zet, te zakelijk.

Het rechter ontwerp:

• zowel kleurrijk als licht en ‘open’. Die dus! (Dick Simons
• Vind ik echt het mooist...ook nu ik het voor de 2e keer zie :-) (Wendy Klein)
• De rubix cubrix (Glenn van de Burg)
• Sluit voor mij het meeste aan op het model van de cubrix (Lars Doyer)
• Dit ontwerp geeft de dimensies goed weer en is kleurrijk. (Remco Liefink)
• Ik vind het meer-dimensionale mooi met de lijntjes die alle kanten op verder gaan. (Jolanda Sieders)
• Onmiddellijk herkenbaar als 3-dimensionaal. (Andreas Jansen)

Negatief: Te concreet; de kleurkubus, vind ik statisch ogen; erg gesloten; Mooi, maar iets te veel statisch en te weinig vloeiend en te strak: alsof het model alles in hokjes zet.

Deze laatste komt in het binnenwerk terug, wanneer het raamwerk centraal staat en de vorige komt welliucht tereug in de achterkant.
Wij - of beter Albertine - gaan weer aan het werk, en jullie zullen het definitieve ontwerp als verrassing op de uitreiking mogen zien, wellicht 28 november. Hou die namiddag maar alvast vrij.