De heerlijke eenvoud van Twitter! Zinnetjes die fladderen over de aardbol. Gedachten, ervaringen, geen gebonk op deuren, maar losse opmerkingen in max 140 tekens, oplossend in de dagelijkse dingen. Ik kan me steeds beter voorstellen dat mensen razend enthousiast zijn over het medium. Dit is de moderne tekst. Er is al een partijprogramma in 10 tweets, hoorde ik. Niet gek, ik ken nog wel meer teksten die in hun essentie niet meer dan een of hooguit een paar tweets beslaan. Alle brieven die beginnen met “Om u nóg beter van dienst te kunnen zijn…”: We doen ons best en dat kost u extra. Uitleg over gemeentelijke maatregelen: Straat gaat open. Omrijden. Niet zeuren. Verkeersovertreding: u reed te hard dus u hangt voor 100 euri. Ik wil best nog verder gaan. Brengen we de maximale maat van de tweet naar 70, dat is nog steeds zat om te zeggen wat je wilt, toch?
Nou heb ik vroeger geleerd dat je bij de meeste lijmsoorten (in ieder geval Gluton) het beste heel weinig kunt gebruiken. Hoe minder lijm, hoe beter het plakt. Geldt voor tekst ook. Maar er is een grens. Helemaal geen lijm plakt helemaal niet. Dus hoeveel tekst is er nog nodig om een gevoel over te brengen?
Daarvoor ga je dus ook naar Tekstnet 2.0.

Martin van den Akker