Dat we in een tijd van grote verandering leven is bij de meeste mensen wel duidelijk. Op zich niets nieuws, alles om ons heen is continu aan verandering onderhevig, maar het lijkt nu wel sneller te gaan, completer. Net alsof we aan de vooravond staan van een grote shift. Alles lijkt onder meer spanning te staan dan voorheen. En wat doen we wanneer dingen gaan veranderen? We zetten onze hakken in het zand en proberen het uit alle macht ofwel tegen te houden, ofwel te controleren. Want verandering schijnt ons allemaal te overkomen, we zien het als iets externs waar we wat mee moeten. Volgens mij hanteren we daarin 3 manieren.



1. We zien de golf aankomen, maar alles gaat voor ons gevoel zo snel dat we onszelf schrap zetten en maar hopen op het beste. Dat we zonder kleerscheuren achter de golf vandaan komen en dat we dan weer verder kunt gaan met waar we mee bezig waren. Dit vind ik niet zo'n interessante optie, dus deze laat ik even voor wat het is.



2. We zien de golf aankomen en zet alles aan het werk om deze verandering bij te blijven. We passen ons product aan, onze bedrijfsvoering, we stappen in alle nieuwe zaken die geadviseerd worden, alleen hoe hard we ook onze best doet, de golf gaat sneller dan we bij kunt houden en zo blijven we achter de feiten aanlopen.

Dit is volgens mij de "normale gang van zaken" en wat ik vooral grappig vind is het inzetten van het "Re-" Re-think, Re-cycle, Re-design, Re-use, Re-invent. In veranderende tijden gaan we dus alles wat we hebben Re-shufflen en hebben dan werkelijk het geloof dat hier een oplossing uitkomt.

Al deze vormen van Re- hebben volgens mij een ding gemeen en dat is dat we eigenlijk stiekem toch optie 1 aan het volgen zijn. We laten niets los, we houden het bij het oude, maar door deze oude zaken in een ander volgorde te zetten wordt het nieuw?

Ik heb me de laatste tijd erg bezig gehouden met mensen, initiatieven en organisaties die werkelijk aan het veranderen zijn (zie oa Story of Cool). Die zien dat alle vorige vormen van Re- niets anders zijn dan binnen dezelfde context een oplossing verzinnen voor een probleem dat ook daar is onstaan, en dat is iets wat Einstein al begreep dat niet werkte. Deze vormen van Re- zijn niets anders dan op hetzelfde vel met pijlen en voetnoten de plannen die er al waren in een ander jasje te stoppen. Vaak nog onder het mom van creativiteit en innovatie ook.

Nee, ik ben voor optie 3.



3. We zien de golf, pakken vol plezier onze surfspullen, duiken de zee in starten met surfen op deze golf van verandering. Op de golf kan je zien wat er aan komt en kan je bepalen waar je heen wilt. Bovendien maakt het zaken eenvoudig, leuk. We zijn als het ware de golf en wanneer je het echt goed doet heb je deze golf zelfs zelf veroorzaakt. Door verandering op te nemen in de kern van ons handelen en vanuit deze kern te bewegen is de golf niet meer iets externs wat u opeens gebeurd. De golf is de richting waarin je zelf bepaalt waar je heengaat en op welke manier.

Daarvoor is een andere Re- nodig, namelijk Re-define. Een werkelijke nieuwe context creeren waarvanuit we iets nieuws in de wereld kunnen zetten, gebaseerd op nieuwe waarden, op verbinding, op bezieling. En er zijn gelukkig steeds meer voorbeelden die ons hierin kunnen inspireren. Een hele subcultuur van ondernemende mensen die ik Redefiners heb gedoopt. Een beweging waar we van kunnen leren, maar alleen wanneer we werkelijk de duik in het onbekende aan durven. En daarvoor hoeven we geeneens ver te springen, wat dat zit allemaal al in ons, als persoon, als bedrijf en als samenleving.

Ben jij er klaar voor, ik loop graag een stukje met je mee de branding in.