In november 2011 beleeft Europa extreem spannende tijden. En de rest van de wereld met haar. Waar we in de crisis van 2008 nog konden wijzen naar de VS en de gewetenloze handel in hypotheken, anno 2011 staat het ooit zo roemrijke Europa in de spotlights. En niet omdat het hier zo goed gaat.

Groei is de norm

In de kern gaat het probleem van Europa over globalisering. Alles hangt met alles samen. Banken bijvoorbeeld kijken niet meer alleen binnen de landsgrenzen voor de afzet van hun diensten. De hele wereld is het speelveld geworden. De tijd van simpele en voor iedereen te begrijpen producten is allang voorbij. Geld wordt verdiend door steeds meer geld te creëren. Lenen aan een ieder die bereid is om voor de rente te tekenen. We leven inmiddels in een wereld die aan elkaar hangt van leningen. En die zullen ooit terugbetaald moeten worden. Zoiets gaat goed zolang groei de norm is. Maar helaas, door een aantal cruciale macro economische ontwikkelingen is groei vooralsnog niet meer aannemelijk te noemen. Niet voor de banken en financiële instellingen, niet voor de bedrijven en multinationals en niet voor de landen. We hebben met elkaar een groot probleem en problemen zijn er om opgelost te worden. Maar hoe? In de media buitelen experts over elkaar heen om de politici en financiële instellingen van advies te voorzien. Wat is wijsheid en wie heeft gelijk? U mag het zeggen.

Grenzen aan het World Wide Web

Ondertussen viert connectivity tussen mensen “All over the world” hoogtij. We twitteren, posten, sharen en monitoren wat af. Je kunt workshop na workshop volgen en je social media strategie volledig geautomatiseerd inrichten. Ik zie daar een analogie met de globalisering van banken, instellingen en diensten. Weten we met elkaar nog wel waar we mee bezig zijn en wie verantwoordelijk is voor wat? Het woord WIE lijkt te verdwijnen uit de vocabulaire van het zakendoen. Het zakelijk transactieverkeer gebeurt zo vaak volledig geautomatiseerd. Er is niemand meer die het overzicht heeft over het totaalproces. Gevolg is dat autofabrikanten hun auto’s moeten terugroepen vanwege een defect in een onderdeel dat geleverd wordt door de toeleverancier van een toeleverancier. Die op zijn beurt ook weer werkt met meerdere toeleveranciers. In de financiële wereld zijn de gevolgen van de globalisering nog vele malen groter. Herverzekering op herverzekering op herverzekering. Wie dekt welke verzekering en hoe is deze verzekering daadwerkelijk gedekt? We weten het niet meer. Het kaartenhuis wankelt.

Het schrijven van geschiedenis

Door de komst van IT als ondersteuning van de core processen van organisaties, door de uitrol van het World Wide Web zijn grenzen zoals we die kenden verdwenen. Lange tijd bracht dit ons groei en ontwikkeling. Zowel in maatschappelijke als in intellectuele zin. We komen vandaag in 2011 wel aan de grens van wat we met elkaar aankunnen in dit alomvattende netwerk. Ik zou willen dat de dames en heren regeringsleiders alsook de raden van bestuur van de grote financiële instellingen hun zware verantwoordelijkheid zuiver dragen. Ik hoop zelfs dat zij geschiedenis gaan schrijven, door te werken aan een mondiale en toekomstvaste oplossing. Dat betekent verder denken dan alleen aan zelfbehoud. Visie op de toekomst: we hebben het broodnodig.

NB Heb jij een antwoord om uit de impasse te komen, laat je stem dan horen. Dankzij social media wordt jouw stem beter gehoord dan ooit…