Er zijn diverse partijen die moeten de inschattingen inzien om een samenwerking met je aan te kunnen gaan. Het is volkomen rechtvaardig wanneer de partij waar je mee samen wil werken ook investeringen moet doen, of wat omzet laat liggen, zodat jij een goede start kan maken. Het is natuurlijk fijn dat ze meedenken, maar.... hoe ver ga je mee "met de billen bloot"?

Zei ik eerder nog dat kwetsbaar opstellen een goede zaak is om meedenken te stimuleren, zal je toch op moeten passen met "Hoe bloot?". Waar het ene moment iemand meedenkt omdat je voorzichtig in zit te schatten in een "behoudend" businesscase model, zit je vervolgens de procentjes op te schroeven naar een "wishfull thinking" model. Als je dan daarna weer met de benen op de grond het "worst case" scenario gaat uitwerken en het "break-even" model. Zorg er dan eerst voor dat de gesprekspartner niet op de "wishfull" wolk blijft zitten. Het is al helemaal niet handig als je iets van elkaar nodig hebt, want dan blijft diegene de dollartekens in de ogen zien en zijn er met geen stok uit te slaan.

Yepperdepep, ik heb dat nu al meegemaakt in huidige myowns2m-avontuur. Een partner die al niet meer over de risico's nadenkt, die ik als ondernemer moet nemen, maar continue alsof als jij dadelijk "dik in de pecuna's zit". Zie het voor je... AJ aan het spit draaiend of gebraden op een schaal met een appel in de mond (las vroeger veel de Donald Duck).

Dan nog, stel je voor dat het goed of heel goed gaat, het zal dan wel verdiend zijn toch? Het is iig goed om alle scenario's uit te werken en dat met de juiste mensen te spiegelen, doch voor je het weet zijn de billen te bloot en word je genaaid door iemand met een verkeerde financiële geaardheid.