Een aantal maanden geleden werd ik verrast door een verrassend cool initiatief van Lays. Je mocht een smaak bedenken en maakte zo kans op 1% van de omzet als jouw smaak zou winnen. En 25.000 euro alvast vooruit betaald. Waar het mij om zou gaan is om die zak in schappen te zien liggen. Mijn zak. Dat zou toch een ongelooflijke kick geven?

En Lays deed echt alles goed. Vette site omheen gebouwd, goed naar buiten gecommuniceerd, interactief, snelle actie zonder toestanden, inzendingen waren in te zien en je mocht ook smaken opgeven die geen smaken waren. Lays-voer was dan ook heel wat keertjes ingediend, originaliteit ten top.

Ik ben er echt voor gaan zitten. Denkende in 3.0, social media, 2020, interactie, snacken, thuis, mobiel zijn en natuurlijk e-based. Want geloof me, over 10 jaar is Second Life geen programma meer, maar ben je het zelf. Maar goed, met al deze criteria in mijn hoofd kwam ik tot mijn smaak. Een absolute winnaar.

#Lays-e. Te lezen als lazy. Die # verwijst natuurlijk naar social media waar je nu al niet meer onderuit komt en straks iedereen mee te maken heeft. En zeker bedrijven. Ik denk dat het niet lang duurt voordat bedrijfsnamen beginnen met #. Zijn we eindelijk van die 2000, .nl en .com namen af.

Lays behoeft geen uitleg. Dan die –e. Grafisch vormgegeven als de internet-e van Explorer. Goed, doet afbreuk aan Firefox, Safari, Mozilla en Chrome, maar iedereen die dat symbool ziet kent het. Die –e verwijst natuurlijk naar het tijdperk waar wij stervelingen vandaag de dag in leven. De virtuele en digitale wereld van het internet. We denken met z’n allen dat internet al volledig ingeburgerd is, maar als ik alleen al naar het aantal winkels op straat kijk, weet ik dat het eigenlijk pas begonnen is.

Mijn motivatie voor mijn smaak was iets in de trend van – “Vanuit je luie stoel genieten van de beste snack en de wereld over. Stay in touch with your friends with #lays-e. Want ook Lays is community 3.0.” - Daar kwam het ongeveer op neer.

Ik denk dat jullie de boodschap in ieder geval begrijpen. Nou, Lays dus niet. Want wat schetst mijn grote verbazing? De winnende smaken zijn Babi Pang, Patatje Joppie en Mango Red Chili. Hoe f#cking origineel wil je het maken? Hoe Nederlands wil je het hebben? En Mango Red Chili is ook nog ‘s 100% gejat van een oude smaak van Royal Club.

Vervolgens start Lays een hele grote campagne met als één van de grote pijlers daarin Twitter. Ongeloof. Dat is alles wat mij restte. Laat Lays hier nou een ongelooflijke slag liggen of niet? Of is 75% van Nederland gewoon inderdaad Hart van Nederland-publiek en is het puur “Massa is Kassa”?

Een bedrijf als Lays moet toch toonaangevend zijn op het gebied van de mogelijkheden van vandaag de dag. Ik zet een punt achter de vorige zin, omdat het geeneens meer een vraag is. Het is gewoon een plicht. En helemaal als je vervolgens wel die middelen inzet om je dure campagne tot een succes te maken. Dus aan Lays: bel mij op en ik geef je een uur gratis les Hoe kijk ik naar de toekomst?

Ik ben boos. En als ik boos ben ga ik eten. Snaaien. Ik loop straks dus eerst naar de supermarkt om een vette zak chips te halen. Weet je wat, ik haal er gelijk drie. Ga maar’s een keuze maken wat nou de lekkerste smaak is.