Speciale aandacht krijgt van mij vandaag het
artikel op nu.nl over het uitval van leerlingen op het MBO. Het blijkt dat 1 op de 5 leerlingen zonder diploma de opleiding binnen 4 jaar heeft verlaten. Er is niet onderzocht of die leerlingen ergens anders wel een papiertje gehaald hebben, maar laten we er van uit gaan van niet.
In eerste instantie denk ik ”dat valt mee.” Als ik alleen uit eigen ervaring put, dan waren het er bij mij op het HBO meer. Iets wat overigens ook in dit artikel wordt bevestigd. Als ik denk in procenten, is het toch wel aanzienlijk. Maar liefst 20% van alle MBO-leerlingen kapt er mee. Dat zijn er 200 op de 1000. Zeg 6 van de 30 leerlingen in een klas.
Ikzelf ben MBO
Marshal. Hetgeen inhoudt dat ik voor alle MBO-leerlingen in Alphen aan den Rijn en Zoetermeer als vraagbaak fungeer, probeer te inspireren en zo nu en dan wat voor het ROC ID College beteken. Het gaat mij dus wel een beetje aan het hart als ik deze cijfers zo zie.
Als reden geeft de
MBO Raad aan dat een aanzienlijk deel van de MBO-ers te maken heeft met grote sociale problemen. Dat zullen problemen in de privé- of thuissfeer zijn. Problemen welke ertoe lijden dat jongeren wel andere zaken aan hun hoofd hebben dan school. Dat kan ik me goed voorstellen. Maar waarom zijn wij niet in staat hen juist een beeld te geven dat het MBO een route kan zijn naar een eigen toekomst? Een toekomst waarin jij als eigen leider bepaalt welke kant je op wilt en welke beslissingen je neemt.
Voorzitter van MBO Raad de heer
Jan van Zijl zegt dat hij daarvoor de middelen niet heeft. Dat heeft hij wel. Dat zijn wij namelijk. Wij Nederlanders. Wij het bedrijfsleven. Wij BBP. Weet je hoe belangrijk MBO-ers voor Nederland zijn?
Hennie van der Most sprak een keer legendarische woorden uit. “HBO-ers en WO-ers zijn Toegevoegde Waarde. Dat kunnen zij als geen ander. Maar zonder Waarde geen Toegevoegde Waarde. MBO-ers zijn de handjes die voor Waarde zorgen.” En zo is het nu precies.
Het is toch ongelooflijk zonde dat het bedrijfsleven 20% van de Nederlandse waarde zomaar over boord laat lopen? Dat wij niet in staat zijn hen ons een kans te laten bieden om voor ons waardevol te zijn. Lees mijn woorden goed: zij geven ons de kans om voor ons waardevol te zijn. Wij hoeven dus niemand te redden. We hoeven geen hulpverlener te zijn. We hoeven alleen maar een plaats te bieden waarin deze personen hun talenten binnen onze systemen ter uiting kunnen brengen. Ik weet zeker als we dat met elkaar weten te realiseren, dat heel wat minder MBO-ers zullen beslissen om hun toekomst weg te gooien. Tot die tijd zou ik wel eens willen weten wie die uitvallers zijn.