Na weken wachten, was het afgelopen vrijdag eindelijk zover, om het begin van de lente te vieren, organiseerde @Slijterijmeisje / Petra een whiskyproeverij. Met broerlief en schoonzus, die ook graag mogen genieten van een glas whisky was het dus geen moeilijke beslissing. Ja, we gaan! Ondanks dat ik uit Hilversum kom en zij uit Leeuwarden, maar het lijkt ons (en vooral mij) gewoon leuk om meer te leren over whisky en ook eens andere soorten kunnen proeven en zo wat meer mijn eigen smaak te ontwikkelen.

Slim als we waren, hadden we een B&B in de omgeving geregeld en gingen we mooi op tijd weg, om zo rond vijf uur in Breskens te zijn en nog even te kunnen eten vooraf, maar werkelijk alles zat tegen. Misverstand over de plaats, waardoor we flink omreden, toch hadden we er nog om half zeven kunnen zijn, maar we hebben vervolgens nog 75 minuten voor een pont gewacht, waarna we het nog steeds net zouden halen. Zonder diner weliswaar, maar toch ;) Maar dat was te vroeg gejuicht, staande bij de oprit naar de Zeelandbrug werden we tegengehouden,. Door een ongeval was de brug afgesloten, we moesten dus terug en uiteindelijk toch nog door de tunnel. 35 minuten na aanvang van de proeverij, om 20.35 uur waren we er dan eindelijk. Bijna zes uur rijden voor mij en acht uur voor de anderen, maar we waren er, de proeverij kon beginnen. ?

Gelukkig hadden we nog niet veel gemist, ook de whiskyman, in prachtige kilt was laat en dus waren ze net begonnen met de presentatie. Gaandeweg zouden we steeds een whisky proeven en daarna dezelfde nog eens met een speciaal hapje, die steeds voor verrassende effecten zorgden. Helaas weet ik die niet meer, wellicht kan Petra dat nog eens aanvullen ;)

Zelf drink ik al een paar jaar whisky en merk wel dat er verschillen zijn, maar echt kennis over de soorten en hoe ze smaken heb ik niet, daarom vond ik dit zo’n leuk idee. Door de presentatie krijg je wat leuke weetjes mee over het maakproces van whisky.

De eerste whisky die we proefden was een Singleton of Dufftown 12, een lekkere whisky, een lichte zoete smaak, het was een redelijk neutrale smaak, verfijnd, niet heel zwaar. We kregen hierbij olijven met kaas, die ervoor zorgden dat het net weer anders smaakte.

Vervolgens gingen we verder met de Royal Lochnar 12, deze is wat zoeter en lichter en met een lichte vleug citrus erin. Marlies vond deze erg lekker, zelf twijfelde ik, het is lekker, maar minder uitgesproken als de eerste. Ik zou hem zelf niet kopen, voor mij is hij te weinig uitgesproken.

Tijden de tweede whisky vertelde Petra dat Queen Victoria een scheutje Lochnagar in haar rode wijn deed. En uiteraard moesten wij dat ook uitproberen. Het lijkt een combinatie van niets, maar bleek een bijzondere en verrassende smaakervaring te zijn. Lees er meer over op haar blog.

Hierna was het tijd voor de derde, de Cardhu, lijkt een beetje op de tweede, met iets meer smaak, eentje die net wat steviger staat. Ruikt wat kruidiger dan de vorige, ik vond hem lekkerder als de nr 2.

De vierde was de Glen Elgin 12, ook deze lijkt op de tweede, maar heeft meer body, is wat meer spicy. Het is kruidachtig, zonder een heel overheersende smaak te hebben. Al ruik je wel dat hij wat rokeriger is als de vorige twee. Lekker.

Vervolgens was het tijd voor het wat uitgesprokener werk, Clynelish 14, smaakt ook alweer wat nootachtiger als de voorgangers, waardoor hij pittiger overkomt tov zijn voorgangers. Dit ondanks dat deze whisky nog onder de verfijnde soorten valt. Je proeft veel verschillende ingrediënten, hij is spannend. Ik zou hem zeker eens kunnen kopen.

De zesde en mijn absolute favoriet is de Talisker North 57, eentje waar we eerder al aan mochten ruiken omdat hij zo scherp en naar turf ruikt. Een geur die overheerst boven de andere. Na het ruiken dacht ik dat ik hem niet lekker zou vinden, maar ik werd verrast. Het is een smaak, waar je even aan moet wennen, die eerst onbeschrijfelijk is, maar tegelijk zo lekker door de stevige en rokerige geur en smaak. Het prikt en gloeit zo lekker in de mond. Ik was direct verkocht en heb hem uiteindelijk mezelf verwend en deze ook gekocht.

Het slot van de proeverij werd het proeven van de Caol Ila 12, ook dit is een scherpe, pittige whisky, die toch wat minder rokerig en turfachtig is als de Talisker. En hij is ook wat lichter als de Talisker, al scheelt het niet megaveel. Ook een erg lekkere whisky, na afloop was het echt twijfelen welke fles ik mee zou nemen.

Het was een superleuke avond, heb weer wat geleerd over whisky en nog belangrijker, ik heb wat verschillende kunnen proeven en weet nu beter welke ik lekker vind en welke niet. We kregen nog een boekje, met daarop een overzicht van de whisky’s en hun eigenschappen. Aan de hand daarvan is het gemakkelijker om een andere whisky uit te zoeken die een beetje overeenkomt wat met je eerder hebt gedronken en lekker vind. Een heel handig boekje, dat ik in mijn tas heb gestopt en zeker nog vaak zal gebruiken. Ik hoop nog veel van zulke proeverijen mee te maken, want wat is dit een leuke manier! ?

Ps: foto is gemaakt door Petra de Boevere / @Slijterijmeisje