Mooi weer, iedereen naar buiten strand, meer , zwembad of ander water. Lekker de verkoeling opzoeken. En ook de drukte denk ik.
Ik besluit om vandaag lekker thuis in mijn achtertuin te blijven, zon of schaduw onder mn knusse partytent, drankje of water erbij en lekker rust…heerlijk. Ik breng mijn zoon met een vriendje naar het zwembad en dan snel naar mijn eigen rustige tuin. Met een kopje koffie en een nieuw boek strijk ik neer. En als ik nog geen 5 minuten zit komen er meer thuisblijvers in hun tuin en ook mijn buren.
En het begint al meteen met luidruchtig praten, voortdurend de kinderen verbeteren met niet doen, laat los, blijf af en meer van hetzelfde. Ooohhhh, dat was ik even vergeten toen ik bedacht om rustig in mijn eigen tuin te gaan zitten. De kindjes zijn nog onder de 5 jaar en kleine kinderen maken geluid, helemaal niet erg. Integendeel het gebabbel van kinderen kan heel leuk zijn. Maar dat is het hem nu juist, mijn buurkinderen babbelen niet, het volume zit hoger, veel hoger en het volume van moeder ook! Het badje wordt opgezet en het feest begint, heerlijk waterspatten denk ik, maar de kinderen moeten de ganse tijd horen dat ze voorzichtig moeten doen, niet van het vieze water mogen drinken , elkaar niet nat mogen spatten enzovoort. Met verbazing luister ik naar de voortdurende stroom van waarschuwingen, hoe is het toch mogelijk? Geniet nu van je jonge kinderen, ga erbij zitten, doe mee en maak het leuk en gezellig samen, laat ze genieten van alle leuke dingen in het badje in de tuin..dat is wat ik denk.
Ik voel ook de irritatie bij mezelf ontstaan en groeien. Ik heb minder zin om in de tuin te blijven zitten. Maar ik wil er ook niet voor weglopen, ik wil me er niet aan ergeren. Valt niet mee. Ging het bij ons ook zo toen de pubers nog peuters waren? Of zouden zij nu last hebben van mijn pubers met hun geluid? We wonen tegen elkaar aan. Hoe hou je het leuk voor jezelf en elkaar? Erover praten? Hoe ga ik dat zeggen, en wat ga ik dan eigenlijk zeggen? Of moet ik me ervoor afsluiten en accepteren dat je in een rijtjeshuis nu eenmaal veel hoort. Zeker op een zomerse dag in het weekend!
Hoe dan ook, ik kom er niet meteen uit. Ik trek me een beetje terug en ben meer binnen dan ik eigenlijk zou willen. Dit zullen toch meer mensen herkennen? Hoe gaat dat dan, hoe lossen zij dat op?
Gelukkig is het morgen maandag en gaan de buren naar werk en school, kan ik dan lekker wel in mijn tuin zitten. Met mn laptop ipv mijn boek, wel rustig verwacht ik.