Desiree van Woerden
- Friday 08 October 2010 - 14:59
- 112 x read
We denken in het algemeen dat computers logische dingen zijn, die gewoon doen wat we ze opdragen en volgens vastgestelde commando's de data ophoesten die iemand er ooit ingestopt heeft.
Een paar gebeurtenissen van de laatste tijd hebben mij hieraan doen twijfelen.
Van de week was ik bij een vriend thuis, die via mij ook de S2M heeft leren kennen en die met enige moeite een account had weten aan te maken bij Mindz. Niet helemaal digibeet, maar computers niet zijn ding. Het mijne ook niet, trouwens. Maar in dat land waar één oog koning is, was ik hem door de aanmeldingsprocedure van een event aan het loodsen. Dat lukte wonderwel. Daarna stelde ik voor nog iets aan zijn profiel te doen, nu we toch op Mindz zaten.... en de computer ging spontaan uit. Helemaal dus!
“Ja,” zei de vriend: “ik was het zat. Dan gaat mijn computer gewoon uit. Dat doet 'ie altijd precies op het goede moment.”
Met dezelfde vriend zat ik een paar weken eerder op de s2m. Hij was toen voor het eerst en assisteerde hem bij het inchecken. Hij had inmiddels een Mindz account aangemaakt. Hiephiephoera! Ik zag hem checkin.seats2meet.com correct intikken en.... hij kwam op de prachtige site van Cyberdigma terecht. Als een kind in verwondering over de mooie, symbolische plaatjes: “Oh!”riep hij: “Dit is veel leuker. Hier moet ik zijn.” Even later liep hij naar achteren om er eens kennis te gaan maken. Dat had ik in al die maanden nog niet ontdekt.
Op een later tijdstip ging ik thuis weer eens op Mindz, en wie schetst mijn verbazing als op mijn computer Mindz opent in zijn account. Terwijl hij niet op mijn notebook gewerkt had en ik ook zeker sinds de laatste keer dat ik hem gezien had alweer dagen geleden was en ik inmiddels vaker op Mindz geweest was gewoon ingelogd op mijn account. Dat herinnerde mij eraan dat ik hem moest bellen. Maar goed ook, anders was er iets misgegaan met een afspraak.
Het lijkt erop dat computers niet alleen intelligenter worden, maar ook gevoeliger. Op het paranormale af soms. En ze gaan nog op hun baasje lijken ook.
Het is toch ook leuk als je iets niet helemaal snapt; dan blijf je je verwonderen. Het leven lijkt soms één groot feest van magie.
En toch....
Heb je wel eens naar je digitale DNA gekeken op je Mindz-profiel? Ook zo verwonderlijk, vooral als je hem op 3D zet. Alleen zweefden daar bij mij dus namen van mensen doorheen waar ik nog nooit van gehoord had. Toen ik van de week de internetworkshop op s2m voor de tweede keer volgde vroeg ik maar eens waarom en wat ik daarmee moest. Vertelde Mindz me dat ik een bijzondere klik met die mensen zou kunnen hebben, ofzo? Jeroen van der Schenk, die de workshop gaf, zei echter: “Oh, dat zijn mensen die zich ergens tussen proberen te wurmen, die zou ik eruit gooien.” Tja, daar hebben ze in de magie bepaalde benamingen voor; in het gewone leven ook trouwens.
Gisteren heb ik dus mijn digitale DNA enigszins opgeschoond. Een hele klus trouwens. Je kunt maar één tag tegelijk verwijderen, dat duurt lang en vervolgens moet je weer helemaal terugscrollen naar waar je gebleven was en ik denk dat er gauw zo'n 800 tags in mijn digitale DNA zitten. Daar zaten gauw zo'n 20 mij onbekende mensen tussen.
Kan dat niet handiger, dat je kan aanvinken ofzo?
Maarja, vreemde mensen die zich in je DNA wurmen... da's symbolisch ook helemaal verkeerd. Dus misschien heeft die actie geholpen.
Zo boven, zo beneden, nietwaar? En zo computer, zo baasje.