Mijn ervaringen van vandaag staan in het teken van de Communicatie. Communiceren is voor mij boodschappen overbrengen. Gericht of ins Blaue hinein, verbaal of non. Het tijdstip en de ruimte waarin deze boodschappen worden afgegeven zijn voor mij belangrijk.

Gisteren was het geval dan een directielid een medewerker op de vroege maandagmorgen de boodschap gaf dat haar contract niet wordt verlengd. Als je weet dat de maanden tevoren haar gezegd is dat het allemaal goed is en dat iedere medewerker voor het volgend jaar er werk is. Dan komt deze boodschap wel erg zuur over voor de persoon in kwestie.

Sinds Pim Fortuyn met zijn uitspraak 'ik zeg wat ik denk en ik doe wat ik zeg' zijn heel veel mensen in het eerste gedeelte blijven hangen. In Nederland moet je van je hart geen moordkuil maken en als je wat op je lever hebt dan moet je er vooral mee voor de dag komen. We willen graag weten waar een persoon staat. De ontwikkeling van deze trend is dat men te pas en te onpas melding maak van wat waar je mee in gedachten bezig bent. Om kracht bij te zetten worden krachttermen gebruikt of een taal gebezigd dat als onfatsoenlijk kan worden aangemerkt.  Ergens las ik dat de mens per dag 50.000 gedachten of ideeen produceert (waarschijnlijk bij een van de leden van mindz). En we vinden het allemaal even belangrijk. Ik zelf doe hier graag aan mee, maar merk vervolgens dat mijn boodschap geen gehoor heeft.
Het belangrijkste van communicatie is dus het LUISTEREN. Altijd al geweest en nu meer dan anders. Wat een verademing moet dat zijn als iedereen dat doet. Dan voel je de essentie van wat de boodschap is en hoor je wat de boodschapper wil uitdrukken. IK LUISTER NAAR WAT JE VOELT EN DOE WAT JE DENKT.
Waarom? Ik ben van mening dat de wereld een grote behoefte heeft aan het ontwikkelen van relaties. Hyves e.d. is dergelijke socionetwerk achtige voorzieningen. Vaak gaat meer om het aantal 'vrienden'. De boodschap is dan kijk mij nou ik heb 700 'vrienden'. En zit men op zijn eentje alleen achter een computer, met de zichtbare boodschap ik hoor ergens bij. Overigens is dit geen kritiek op mensen, maar een terechte of onterechte constatering en die laat ik zoals de waarheid graag in het midden.