Je kent ze wel, die mensen die ieder high tech speeltje moeten hebben.
I Pods, I Phones, Breedbeeld TV’s, Black Berries, TomToms, Touch screens, State of the Art laptops etc. Het zijn pilaren waar ze zich achter verschuilen. Die speeltjes verhinderen je jouw creativiteit te tonen.

Je kunt je er lekker achter verschuilen. Je bent uren bezig om het speeltje te snappen. Mijn broer heeft ook zo’n flatscreen gekocht met een extra kastje erbij. Je mag eerst het kastje activeren met 1 afstandbediening en dan de TV met de andere afstandbediening. Of andersom, geloof ik. Je hebt dan nog meer zenders dan de 36 die je standaard hebt. Vaak werkt het niet. Als je effe TV wilt kijken bij hem zonder dat ie in de buurt is, dan lukt het je niet. Hij is ook de enige in huis die het weet. Zijn dochters en zijn vrouw snappen het niet want het is toch zijn speeltje. Als ie het moet uitleggen is ie uren kwijt maar ook zijn speeltje.

Zelfs een eenvoudige mobiele telefoon is al moeilijk uit te leggen terwijl je 2 of 3 toepassingen van het ding gebruikt. Black Berries zijn nog erger. Dat ding blijft maar gaan bij de mensen die het gebruiken.

Van Gogh gebruikte maar 6 kleuren op zijn palet.

Lincoln schreef zijn ‘The Gettysburg Address’ met het schijfgerei van een goede vriend waar hij logeerde.

Willem F. Hermans had een hele collectie schrijfmachines.

Ik heb altijd een notitieblokje bij me en op mijn nachtkastje ligt een ander en ik maak op grote stukken karton collages. En iedereen lacht me uit over mijn IBM T42 laptop met snoer om de verbinding met internet tot stand te brengen. Dat snoer ligt door mijn hele huis. Je struikelt erover. Tegenwoordig heb je toch wireless, man!

Er is dus geen relatie tussen creativiteit en het eigendom van equipment.
Als de creator steeds succesvoller wordt, heeft ie steeds minder die speeltjes nodig. Want hij weet wat ie wel nodig heeft. Hij weet dat ie onnoemelijk veel mentale tijd verspilt aan het snappen van al die speeltjes. En dan heb ik het nog niet over die speeltjes waar je je enorm aan ergert als het niet werkt.

De speeltjes geven de degene die altijd tweede wordt altijd een paaltjes om achter te verschuilen en tweede te blijven. Paaltjes worden steeds groter omdat je eraan gewend en verslaafd raakt. Psychologisch gezien kun je niet meer zonder.

Succesvolle mensen zijn erg goed in het spotten van paaltjes. Ze functioneren echter ook extreem goed zonder die paaltjes. Goed paaltjesmanagement is essentieel. Als je dat beheerst, benijd ik je. Als je het niet beheerst, heb ik medelijden, neen, mededogen met je.

Natuurlijk ben je nooit zonder paaltje. Maar je kunt je wel telkens afvragen; ‘is dit een paaltje’. Dient dit mijn betekenis op deze aardkloot, staat dit dienste van mijn onbegrensde creativiteit, staat dit ten dienste van mijn vak? Blijf je dit afvragen. Zo niet, wegdoen.