De gemeenteraadsverkiezingen komen er weer aan, en (lokale) partijen maken zich op een uitgebreide campagne. Lokale partijen zijn de grootste groep raadsleden in Nederland, en die plaats willen we graag behouden.

Echter zien we steeds meer dat de landelijke politiek zich steeds meer op het lokale niveau probeert te manifesteren. Landelijke kopstukken komen handjes geven, lezingen geven of beginnen uit het niets (en zonder duidelijke lokale visie) een lokale partij. Dit zien we in Rotterdam bij Rita Verdonk en Geert Wilders, maar zijn zij lokaal? NEE! De landelijke televisiespotjes zullen weer op volle toeren gaan draaien en de SP-soepkoppen worden uit de landelijke opslag getrokken.

Hoe gaan we daar als lokale partijen een vuist maken?

Wat kan een lokale partij doen of wat moet je absoluut doen?
Hebben we voldoende eigen krachten en hebben we niets te vrezen?

Welke lessen zijn er te trekken uit Leefbaar Rotterdam, dat toch grotendeels overeind bleef ondanks een stevige campagne? Is er een vergelijk of verschil te ontdekken in de manier waarop campagne plaats heeft gevonden? Waarom is bijvoorbeeld Leefbaar Utrecht zo hard onderuit gegaan???

De ervaringen op lokaal niveau kunnen worden aangevuld door de ervaringen die zijn opgedaan met de campagne van EenNL. Waarom wilde dat toch niet lukken? Was het landelijke geweld overweldigend, of zijn er onbenutte kansen? Wat zijn de lessen om landelijke kopstukken en gedachtegoed te tackelen?

Misschien zijn er ook nog reflecties te geven over de nadelen of voordelen van het regeren in een coalitie. Is daar voordeel mee te doen, of straft dat juist af?

Centraal binnen het thema staat de vraag welke lessen meegegeven kunnen worden aan lokalen over het voeren van campagne en het verstevigen van de rol van de lokale partij in de eigen gemeente. Centraal staat het benutten van de eigen middelen en mogelijkheden van lokalen, en niet de zwakten of beperkingen van andere partijen.

Op het congres van 7 maart zal hierover Marco Pastors spreken