Vandaag heb ik gereageerd op het weblog van Niels Schuddeboom op de plaza CoDivers. Niels en ik delen onze idealen en angsten en we lachen wat af. Ik wil mijn reactie ook hier met jullie delen.

"Het vinden van een goede match tussen je idealen, je ambities, je talenten, je beperkingen, de vermeende of reële drempels op je weg en het op de juiste manier inspelen op een behoefte in de maatschappij en/of markt waarbij je zelf authentiek en in balans blijft is voorwaar geen sinecure!

Ook ik heb een ideaal met een overdaad aan ideeën en mogelijkheden om het te realiseren en een zegening aan talenten en contacten in mijn achterzak om ze in principe in de wereld te kunnen zetten. Mijn liefste wens is om als Nolitha (‘stralende vrouw’) de pracht, kracht en het succes van onze multiculturele samenleving dusdanig in het zonnetje te zetten dat er een positieve beweging ontstaat die Nederland uitdaagt tot anders kijken. Als je anders kijkt, ga je mogelijk anders denken en misschien zelfs wel anders handelen. Ik ben een blonde, blauwogige Friezin én door mijn levensgeschiedenis net zo multicultureel als alle andere allochtonen in NL. Dat voelt rijk!

Ook ik heb diverse angsten. Al voordat ik überhaupt goed en wel begonnen ben, laat ik me vaak tegenhouden door bezorgdheid dat het me niet gaat lukken, door de vraag of ik als ondernemer ermee in een gedeelte van mijn levensonderhoud zal kunnen voorzien, of mijn ideaal zal aanslaan. Ik heb een aantal kwetsbaarheden in mijn gezondheid die me bang maken dat ik de berg werk niet aan zal kunnen, zelfs nog voordat ik weet hoe groot die berg in werkelijkheid is. Jij hebt geleden onder te lage verwachtingen en gebrek in geloof van de buitenwereld jegens jou, leidend tot een steeds terugkerend gebrek aan zelfvertrouwen dat botst met je enorme behoefte om de wereld te laten zien wie je bent en wat je kan. Ik ken eerder het omgekeerde: het lijden onder (te) hoog gespannen verwachtingen, met als gevolg perfectionisme en faalangst waarin ik mezelf enorm kwijt kan raken.

Ik zeg dan tegen mezelf: ‘Moed bestaat bij de gratie van angst’. Ik oefen mezelf met wisselend succes in het loslaten van krampachtig willen en moeten, in het vertrouwen dat het zal komen, dat er veel minder hoeft dan ik denk. In tijden dat dat lukt, stuurt het universum mensen en kansen op me af die helpend zijn. Dan ga ik op vleugels! Ook sta ik mezelf steeds vaker toe om controle los te laten. Daar waar ik antwoorden denk te hebben deel ik ze rijkelijk. Waar ik het (ook) niet weet ga ik een zoektocht samen met anderen aan: leerzaam voor iedereen. Wat is co-creatie toch een heerlijk begrip eigenlijk.

Het is in mijn optiek echt een levenskunst om van je beperking je kracht te maken en in al je beperkingen datgene te doen wat wél kan. Hoe volkomen begrijpelijk ook, je verliest waanzinnig veel kostbare energie in frustratie en boosheid over alles wat je NIET wilt en kunt en waar je van baalt. De - in elk geval voor mij - moeilijke uitdaging ligt in het bijsturen van die bak met negatieve energie richting iets constructiefs, zodat het je brengt in de richting van wat je WEL wilt en waar je naar verlangt. Doe datgene wat je wél kan met de energie en tijd die je wél hebt, in het tempo dat je wél aankunt en op een manier die wél bij je past. Dan ben jij een LIFE COACH! In die zin vind ik het filmpje met de roltrap in je presentatie briljant…"

Froukelien
alias Nolitha