Ik had op twitter een kort dialoogje over het plakken van etiketten. Aanleiding was een blog in de volkskrant van een pianolerares over ouders die in haar ogen niet goed of te krampachtig omgaan met diagnoses zoals ADHD, PDD-NOS en zich hierachter “verschuilen”. Geen etiket plakken was het devies.
Oneens. Mijn stelling was dat zonder diagnose ik nooit begrip opgebouwd kunnen hebben wat autisme is. Niet dat ik nu alles weet over dit onderwerp – of überhaupt kan weten. Laat staan dat ik er alles over zou willen weten. Maar het etiket, het woord, de taal, het begrip, het...