Net wakker! Ik kijk in mijn agenda. Vandaag geen gesprekken met dresscode 'pak en stropdas'! Gewoon spijkerbroek en bergschoenen. Neen, niet als statement, het loopt gewoon lekker! Even gaan mijn gedachten terug naar het ICT bedrijf waar ik ooit begon. Stiff upper lip British...blauw pak, wit overhemd en een stropdas. Company tie, of als jonge rebel, een afwijkende donkerblauwe! Iets anders werd niet getolereerd. Ook voor de dames was er een handboek vol 'dress to impress' regels. Ik zal nooit vergeten dat één van de boardmembers uit London een Nederlandse directeur opdracht gaf om zijn secretaresse te vertellen dat ze voortaan een bh diende te dragen. De beste man, inmiddels een dikke vijftiger, zit nog steeds in therapie!
Wat is dat toch? Ik zie een blauw pak, overhemd, stropdas en denk... ICT. Ik zie een donkere krijtstreep, lichtbruine schoenen en denk..... bankwezen. Ik zie 'all of the above', in de verkeerde combinatie en denk...makelaar! Heerlijk, dat wij zonder al te veel moeite weten bij welke kudde iemand hoort! Het maakt het leven overzichtelijk! Het maakt ook dat iemand in een spijkerbroek, Tshirt en bergschoenen erg veel moeite heeft om gehoord te worden in een boardroom. Ja, ja Steve Jobs kan dat inmiddels! Maar als ik hem in de metro zou tegenkomen, geef ik hem toch 5 dollar om iets warms te kopen!
Iedereen kent het begrip 'versnellingskamer'? Dat is een zaal waar iedereen achter een computer zit en dan via de computer communiceert over een thema, bijvoorbeeld 'hoe komen wij de crisis door'. Zeg maar een lokaal Twitter! Het voordeel is dat het onduidelijk is of de opmerkingen gemaakt worden door de CEO, een manager of een junior. Er wordt dus onbevooroordeeld gekeken naar de boodschap! Ja, voel je um! Het zou kunnen zijn dat een junior een wereldidee heeft, maar niet het juiste pak....en dan hoor je dat dus niet! Ik zeg bewust hem want voor een haar gelden weer andere regels! Dus voor even zetten wij ons behaaglijke kuddegevoel opzij en denken en communiceren waardevrij. Lachen toch! Er zijn adviesbureaus die er goud aan verdienen.
Brengt mij op de vraag....hoe ziet het uniform van de nieuwe werker er eigenlijk uit? HELP, hoe herken ik een nieuwe werker als ik er één zie? Is het zijn iPhone, zijn designer spijkerbroek of Macbook? Potverdorrrie het zal mij toch maar gebeuren, dat ik een zaal binnenkom en dan echt in contact moet treden met mensen om te weten wie ze zijn!
Ik hoor je denken...wat een belachelijk verhaal! Zo werkt dat toch niet. Hmmmm...denk je echt van niet?
Maar stel even dat de nieuwe werker niet direct te herkennen is. Hoe vind ik U? Ja, dat is het probleem, hoe scheiden we het kaf van het koren, als het maatpak dat niet meer doet!
Personal branding, identity marketing is dat het? Nieuwe werker help mij eens even! Wie bent u en waar vind ik u? Mag ik jij zeggen? Twitter, Mindz, natuurlijk heb je jouw eigen naam al als URL laten registreren, toch? Over 10 jaar verwacht ik dat de ambtenaar van de burgelijkestand dat bij een geboorte direct regelt. Gefeliciteerd met uw dochter Irenedevries.nl
In de toekomst zal het nog meer dan nu gaan over het neerzetten van je eigen identiteit. Je gaat namelijk samenwerken met nieuwe werkers uit China, Chili, Oostenrijk noem het maar. Dan helpt het huidig Curriculum Vitae niet! Een trackrecord, een gedegen portfolio, jouw drives, de netwerken waarmee je je wilt verbinden. Waar mag ik je vannacht over bellen! Dat soort dingen! Nee, dat is geen curriculum vitae zoals wij dat kennen!

Maar goed, hoe kwam ik hier op? O, ja bergschoenen onder een maatpak! Kuddedieren en het nieuwe werken! Help eens, wie heeft zijn eigen naam al geregistreerd? Stuur mij dan meteen even de URL.