Ik leef op beats, op ritmes. Maar ik leef helemaal op als ik vaste ritmes kan doorbreken. Als ze wat te stroef gaan lopen. Als ze meer gaan lijken op een tikkende tijdbom, dan op een flow. Of als ze ongemerkt steeds een beetje langzamer gaan, richting stilstand. Of juist steeds een beetje sneller, richting een onhoudbare, duizelingwekkende snelheid.
Als we het hebben over gedachten en patronen, dan hebben die nogal eens de neiging om een van de bovenstaande drie vormen aan te nemen. Rondrazende gedachten, verlammende gedachten, constant analyserende en rationaliserende gedachten zonder einde.

Vanuit mijn ervaring als muziektherapeut heb ik altijd het meeste plezier gehad in de vrije improvisatie. Vanuit het niets iets laten ontstaan. Zonder regels. Zonder aanwijzingen. Zonder thema. En op een vreemde en bijzonder fascinerende manier, ontstaan er dan dingen die iedereen bijblijven. Hetzij in goede, hetzij in kwade zin. Maar altijd vanuit het gevoel. En dat is precies wat ik wil bereiken.

Vanaf het begin dat ik trainingen en workshops over communicatie en conflicthantering gaf, viel het me op hoezeer sommige deelnemers zich in het rationele vast konden bijten. Helemaal konden beredeneren waarom hun gevoel hun in de weg zat. Wat vervolgens niet hielp om überhaupt beweging in het gevoel te krijgen.

Steeds meer begon mij te dagen wat me in het vak muziektherapie zo aantrok (en qua evidence based methodiek soms tegenviel). Het gaat om het non-verbale samenspel. Om dat wat niet in woorden te vangen is. Dat wat mensen niet weg kunnen rationaliseren, want het gebeurt in en met je lichaam. Op het moment dat mensen een muziekinstrument pakken en samen spelen, dan gebeurt er iets. Mensen gaan uit hun hoofd. The (lack of) beats beat the brain.

Vanuit die basis is ook Sense, mijn eerste album, ontstaan: uit die wens om mensen weer uit hun hoofd te krijgen en veel bewuster te maken van hun lichaam en de signalen die we oppikken uit onze omgeving. Nog voordat we er bewuste gedachtes en interpretaties aan plakken.

Ik ben nu twee jaar bezig als zelfstandig onderneemster en ontdek steeds meer mijn visie, dat wat ik wil geven aan anderen: het kunnen loslaten van het ratio als het nodig is en (bewust!) te vertrouwen op zintuigen en welk gevoel, welke emotie die bij je oproepen. Nu bedoel ik dat niet in de zin van “niet meer verstandig zijn”. Wat je met de prikkels en emoties doet, is wel degelijk een rationeel en bewust proces. Het gaat om het vinden van de juiste balans in wanneer te luisteren naar je gevoel en te luisteren naar je verstand. In zakelijk opzicht vinden veel mensen het laatste vaak het belangrijkst, maar waar het gaat om het onderhouden van relaties, zowel met klanten als collega’s, spelen je emoties en non-verbale reacties een hele grote rol. Het bewust stil kunnen staan bij wat je opvangt, wat dat bij je oproept en wat je daar mee kunt doen, is een vaardigheid die sommigen afgeleerd lijken te zijn.

Vandaar dat ik als ‘ondertitel’ van mijn bedrijf LMCreative heb gekozen voor “Beats Your Brain”. Waarom? Omdat ik mensen uit hun hoofd haal. En soms vraagt dat om het terugbrengen van “the swing” en soms vraagt dat eerst om een stevig robbertje vechten om vaste patronen te doorbreken. Soms moet iemand tegen een muur aan lopen om te beseffen dat-ie te hard liep en niet oplette. Niets mis mee, zolang zo iemand weer de kracht in zichzelf vindt om weer op te staan en volgende keer beter op te letten.
Of de keer daarna.