Op weg naar een duurzame leef- en woon omgeving, een van de pijlers van de nieuwe Society3.0, moeten we met elkaar goed gaan nadenken over de inrichting van die woon- en werk omgeving.
Na de inleiding/deel 1 en deel 2, hier een vervolg over overproductie, maar ook een paar mooie innovaties.

We produceren in Europa meer melk dan we consumeren en kunnen niet meer concurreren op de wereldmarkt voor melk. Onze productiekosten zijn te hoog. Hard voor de 18.000 melkveehouders die ons land telt, maar daar moeten we dus gewoon mee stoppen. Ook de melkveehouderij behoort inmiddels tot de zombieconomie.

Sluipend, maar daardoor niet minder gevaarlijk, is het verschijnsel van de Q koorts. Veel varkensboeren zijn na de varkenspest epidemieën overgestapt op geiten. Die steeds groter wordende geitenboerderijen, omdat men anders niet ‘rendabel’ kan werken, zijn steeds meer verweven met onze wooncentra, waardoor tussen de 2000 en 3000 mensen jaarlijks besmet worden en als gevolg hiervan het aantal dodelijke slachtoffers sterk toeneemt. Geitenhouden, ooit gestart door hobbyboeren met een hoog ‘geitenwollen sokken gehalte’ is inmiddels verworden tot een ‘industrie’ met alle kwalijke gevolgen van dien.

Dat geldt ook voor de Nederlandse varkens, om maar eens een volgende dwarsstraat te noemen. Die groeien hier gestapeld op elkaar op in enorme varkensflats en worden dan vervoerd naar Italië. Volgens het productschap Vlees en Vis ongeveer 300.000 varkens en 140.000 ton geslacht varkensvlees per jaar. Dat vervoer kost handenvol geld. Om over de milieu druk nog maar te zwijgen. Maar eenmaal in het Italiaanse Parma aangekomen krijgen ze het stempel “Parmaham”, waardoor dit Hollandse vlees als Italiaanse Prosciutto opeens veel meer Euro’s waard wordt. Voor de Italianen dan, want Nederland profiteert hiervan helemaal niet. Wij blijven wel letterlijk met de shit, het mestoverschot, achter. Maar die persen we dan wel weer in de grond met hele sophisticated hightech machines. En noemen dat innovatie.

Maar echte innovatie kan ook in deze sector. Een mooi voorbeeld is het Rondeel systeem, waarmee in Barneveld dankzij deze nieuwe manier van kippenhouden het eerste Rondeelei is ‘ontstaan’. Het Rondeelconcept is feitelijk een kennis cocreatie product van pluimveehouders, beleidsmedewerkers van LNV, veevoederindustrie, dierenartsen, eiverwerkende industrie, eierhandelaars, maatschappelijke organisaties, zoals de dierenbescherming én burgers. Alle stakeholders inclusief de kippen/hennen zelf en zaken als milieu, energie en landschap zijn met dit nieuwe concept van intensieve (pluim)veehouderij prachtig in balans gekomen in een compact soort van self-sustainable ecosysteem.



En het geheel vindt plaats op een bescheiden oppervlakte en bovendien in onze directe woon- en leefomgeving. Dat scheelt weer veel onnodig transport.

Daar ligt natuurlijk wel een deel van de oplossing voor een beter milieu: meer dichterbij huis produceren. In New York wordt al volop geëxperimenteerd met ‘daklandbouw’. Er kan nu al op daken van flatgebouwen grond bebouwd worden ter grootte van 1 km2.



Met een product Rooflite genaamd, van origine een Duitse uitvinding, wordt er een soort grondlaag op de daken aangebracht waarop van alles kan worden verbouwd. l

Bomen planten op onmogelijke locaties kan ook met een product als Groasis. Een soort selfcontaining-waterhuishoudingsbakje stelt kleine boompjes in staat zich stevig te wortelen, zowel in de woestijn als op rotsen.


Kortom er zijn veel nieuwe innovaties die we alleen maar kunnen omarmen!
Wordt vervolgd.