In een waardenetwerk is niet speciaal sprake van vaste verbondenheid tussen de netwerkleden, zodat het netwerk niet altijd als groep zichtbaar is. Doorgaans kent een waardenetwerk enkele kernleden, aangevuld met ‘gelegenheidsmeemakers’ en dan nog wat mensen die incidenteel en desgevraagd een bijdrage leveren (resonantie). De kernwerkers kennen de perifere deelnemers vaak niet eens, terwijl ook de bron van de kennis niet altijd zichtbaar is; het is meer een wolk. Een waardnetwerk, ik noem dat ook wel een Sociaal Economische Entiteit, vertoont welhaast Al Quaida-achtige structuren en bewegingen. Beckstrom en Brafman noemen dat het Starfish Model. In hun boek The Starfish and the Spider introduceren zij organisaties zonder aantoonbare leider en met ogenschijnlijk weinig structuur. Het verschil tussen zeester-organisaties en spin-organisaties is onthutsend. Een zeester heeft geen aanwijsbaar hoofd en overleeft als het een pootje verliest; uit dat verloren pootje kan zelfs weer een volwaardige zeester groeien. Als je de spin een pootje ontneemt, kan hij minder goed voortbewegen; ontneem je de spin het hoofd dan gaat het dier dood. Welke organisatie wil je het liefste zijn?

Teamwork is een mooi begrip, maar werken in een waardenetwerk gaat verder dan de aloude teamgedachte. Het begint al met een andere opvatting over doelstellingen. In de traditionele teamorganisatie zijn de te behalen doelen doorgaans helder omschreven, evenals de weg ernaar toe, zoals de taakverdeling en verantwoordelijkheid. Een waardenetwerk kenmerkt zich vooral door gedeelde uitgangspunten en een samen te ontdekken creatiepad in een context van collectieve verantwoordelijkheid. In de samenwerking met of binnen organisaties faciliteert de community leader het proces zoveel mogelijk, maar managen kun je dat niet noemen. Er is sprake van een open structuur: voor nieuwe kennis en contacten kan een beroep worden gedaan op de voltallige buitenwereld. Hetzelfde geldt voor het vastleggen en ontsluiten van de door het waardenetwerk opgedane collectieve kennis; het oude ‘teamdenken’ is toch geneigd dit alles binnenshuis te houden; maar waardecreatie is natuurlijk veel meer gebaat bij open verbindingen. Voor ‘opdrachtgevers’ is het dan ook niet altijd duidelijk wie er eindverantwoordelijk is, terwijl het voor deelnemers niet altijd duidelijk is hoe de eventuele revenuen verdeeld gaan worden. We hebben feitelijk behoefte aan een nieuwe rechtsvorm voor dit soort gelegenheids netwerken of constellaties. Gelegenheidsformaties juridisch georganiseerd als Sociaal Economische Entiteit. SEE’s dus. Daarbinnen kunnen afspraken goed inzichtelijk worden gemaakt voor alle stakeholders, inclusief de opdrachtgever. Die SEE’s kunnen snel online worden in- en uitgeschreven worden bij het Handelsregister. Ook zullen er organisaties ontstaan die dit soort processen gaan faciliteren voor een bescheiden fee.

Waar reguliere organisatorische teams of afdelingen dus de neiging vertonen tot gebiedsafbakening en silovorming, hebben waardenetwerken juist de eigenschap om onderling verbonden te raken. Individuele leden van waardenetwerken kunnen zichzelf vanaf één plek organiseren. De uitwisselbaarheid van informatie (data portability) tussen de netwerken neemt (mede daardoor) dagelijks toe. Daarmee blijven de grenzen vervagen: waardenetwerken zijn uitermate dynamisch en vloeien in elkaar over. Vandaar dat het voor buitenstaanders zo moeilijk te begrijpen is: het is niet altijd een duidelijk herkenbaar team of projectgroep, die aan het werk is. Het werken vindt ook niet meer plaats tussen vier muren onder een dak, met een organisatienaam op de gevel van het gebouw. De plaatsen waar nieuwe waardecreatie plaats vindt, zijn moeilijk te identificeren…die bevinden zich immers in The Mesh.

The Mesh: cluster van waardenetwerken binnen de Interdependente Economie, waarbij deze Interdependente Economie het domein van waardecreatie is binnen Society30. Waardenetwerken, worden ook wel Vlechtwerken genaamd.Het werken daarbinnen heet "meshworking".

Waardemetwerken: We spreken van een waardenetwerk, wanneer mensen als individuen en/of namens organisaties, als ontwerper, maker of consument, samen waarde creëren, permanent of bij gelegenheid, gebruikmakend van en puttend uit de relationele sociale netwerken, de beschikbare kennis op het internet, sociale media platformen en zogenoemde collaboration tools.