Tijdens de inspirerende sessie van C.K. Prahalad, waarover ik al eerder een posting deed, kwam er een filmpje voorbij over de machteloosheid, de acceptatie en gelatenheid die je bij veel mensen ziet momenteel:


Broken Escalator - A funny movie is a click away

Daar moest ik aan denken, terewijl ik gisteren zat te wachten op de reparatie van mijn auto. Er is (weer) geen vervangend vervoer, terwijl ik daar al jaren gebruik van maak. Ook is er een hele mooie wachtruimte met cup-a-soup, limonade, 9 soorten koffie en12 theesoorten, maar geen kranten of Wifi. Wel een extreem dure flatscreen met reclame filmpjes van het automerk.
De senior verkoop medewerker, die reageert op mijn opmerking dat een Wifi wellicht handig zou zijn voor wachtende klanten, klinkt berustend “ach meneer, we zijn hier lekker ouderwets”. En hij lult gewoon weer verder met zijn collega. Toch ff niets te doen.

De dag ervoor had ik contact met het kantoor van Koninklijk Horeca Nederland. Het Bedrijf Pensioenfonds Horeca is door zijn hoeven gezakt. Niet de enige hoor. Maar alle bestuurders en toezichthouders blijven ook hier gewoon zitten.
En op mijn vraag aan KHN of de systematiek van de pensioenfondsen niet anders moet, komen vanuit Woerden de geruststellende woorden:

“De regeling die nu loopt is afgesproken van 2007 tot en met 2012. Tussentijds wordt geen wijziging in de opzet voorzien. De regels hoe te handelen in goede en slechte tijden liggen voor deze periode vast… De sociale partners zullen in 2011 over de regeling vanaf 2012 onderhandelen.”

Kortom, in 2011 overleggen of we in 2012 de brandweer gaan bellen. Terwijl in 2009 ons huis in brand staat.

In die oude wereld kan deze recessie nog wel eens heel lang gaan duren!