Een leeuw was als welpje wees geworden en groeide op tussen schapen. De schapen waren zijn familie. En hoewel hij ook probeerde te grazen en blaten, wist hij dat hij er nooit helemaal bij hoorde. Hij deed zijn uiterste best, maar voelde zich altijd alleen. En hij snapte maar niet waarom. Regelmatig kreeg hij de wind van voren: “Gedraag je nu eens als een schaap! Doe nou eens normaal! Denk je dat je beter bent dan wij?!” Het was nooit goed genoeg. En hij werd steeds verdrietiger. Dook weg in de kudde om maar niet op te vallen. Hij was niet gelukkig, hoe hard hij zijn best ook deed.

Op een dag graasde de kudde bij een meer. De leeuw liep een beetje langs de waterkant en zag zichzelf in de weerspiegeling van het water. Hij schrok! Hij was helemaal geen schaap. Hij was een leeuw. Ineens snapte hij alles. Waarom de anderen op hem neerkeken en waarom zijn verwoede pogingen niets uithaalden. Hij was geen schaap. Hij was een leeuw.

Vanaf die dag stopte hij zich als een schaap te gedragen. Hij ging op jacht, lag uren in de zon en werd krachtiger en krachtiger. Op een dag kwam hij een prachtige leeuwin tegen en samen creëerden ze hun eigen, nieuwe familie.

Wat herken jij in dit verhaal? Misschien doe je ook je uiterste best om in het ideaalplaatje van anderen te passen. Zo te zijn als zij. Maar daarmee ondermijn je je eigen kracht. Een leeuw is een leeuw. Ook al is ie dan anders dan de meerderheid. Doe wie je bent!

En wees je ervan bewust dat de weg om te worden wie je werkelijk bent soms een eenzame is. Niemand kan jou namelijk definiëren. daarnaast zien anderen je kracht. Ze zullen er soms van willen profiteren en ze zullen je soms aanvallen. Je bent namelijk zichtbaar…