De dag begon onhandig. Mijn buurvrouw vond het nodig om onaangekondigd om acht uur ’s ochtends het toilet eruit te slopen. @#grrr* Voor mij is het dan nog nacht. Nadat ik de oorzaak van de herrie had achterhaald, propte ik mijn oren vol met herriestoppers. Rust. ‘Maar zo hoor je de bel straks niet’, zei een opstandige stem in mij. Vandaag zou er immers een belangrijk pakketje worden bezorgd. Slaapdronken ging ik in conclaaf met mijn intuïtie. Dat pakket zou vanmiddag komen, werd me duidelijk. Dus hup omdraaien, aandacht brengen naar mijn adem en weg was ik.
Eenmaal uitgeslapen ontwaarde ik een volgend dilemma: mijn afspraak met de kapper. Ik zou zeker anderhalf uur van huis zijn. Ik besloot te blijven vertrouwen op mijn intuïtie. De daredevil stond in mij op toen ik mijn grijze haren ook nog van een likje verf liet voorzien. Tweeënhalf uur later was ik weer thuis, stak een boterham in mijn mond en prrring daar ging de bel: mijn pakketje. Huppelend ontving ik de postbode die van de weeromstuit ook huppelend de deur uit ging.
Om je eigen intuïties (schemertaal) in het rumoer van alledag te kunnen ontwaren, zul je met grote regelmaat aandacht moeten besteden aan jezelf. Jij bent de bron. Van mijn part: het medium. Het is nodig jezelf goed te kennen, je gevoelens, de herkomst ervan.
Ontdek in welke taal jouw onbewuste tot je ‘spreekt’ en laat je verrassen. Zolang je een idee hebt over hoe jouw intuïtie zich zal uiten, zit je vast.
Saron Petronilia
www.petronilia.nl
www.levenenbewustzijn.nl