Kriebel
Een paar jaar geleden woonden we in Arabië. Dus dat betekent dat je als vrouw geen blote schouders, geen korte rokken en geen mannen aankijken. Altijd een grote sjaal bij je hebben voor het geval dat je in een gebied komt waar weinig westerlingen komen… En dat is prima. Je bent gast en dan moet je je gedragen als gast. Maar soms gaat het zomaar mis….
Op een zomerochtend (lees om 8 uur ’s morgens al meer dan dertig graden en tropisch vochtig) bracht ik mijn echtgenoot met de kinderen naar kantoor. De kinderen hadden vrij, dus we waren een beetje lui en nog in pyjama. De jongste zelfs alleen in een t-shirt en een luier en ik in een korte, doorschijnende nachtpon met spaghettibandjes waarover ik nog snel even een t-shirt met lange mouwen had aangetrokken.
Op de terugweg knipperde het oranje lichtje van de benzinetank en ik besloot bij ‘ons’ tankstationnetje nog even te tanken. Dat laat je daar doen, dus ik hoefde de auto niet uit. De jongens van het tankstation waren altijd zorgzaam en vriendelijk. Ook deze keer. “Madam, you have to park the car, the engine is overheating". Kriebel, het was al boven de dertig graden en zonder airconditioning in de brandende zon in de auto wachten totdat de motor was afgekoeld was onmogelijk! Als hij al zou afkoelen...
We gingen aan de kant staan en er was maar 1 optie: de auto uit en lopend naar huis. Die grote sjaal was ik natuurlijk vergeten en ik zwaaide het portier met een zwaar gemoed open. En het viel helemaal stil.
Het was niet ver naar huis, maar voor mijn gevoel duurde het uren voordat we er waren. Na een snelle douche plus ontbijt liepen we keurig gekleed in de smalle schaduw van de bourgainvilla's over de tuinmuren terug naar de benzinepomp. Eenmaal aangekomen, barstte er een bulderend gelach los. Alle pompbedienden kwamen niet meer bij! We lachten maar even hard mee en die sjaal ben ik daarna noooit meer vergeten!