Ik heb erg moeten lachen om een
blog en een daaropvolgende discussie op Twitter. Anna M Vos schreef een provocerende blog over coachelarij waarop vele coaches gepikeerd reageerden. (die coaches kennen dan waarschijnlijk de provocatieve coachingsmethode nog niet :-)
Ik begrijp de reacties wel, er is de laatste tijden ook veel te doen over de functie "coach" en dan zwijg ik maar over het edele vak van schaatscoach. Ik haalde eerder al Wim de Bie aan, onze nationale mentalcoach (de NMC), die vergelijkbare stukjes heeft geschreven voor de VPRO.
De functienaam *) blijft nog steeds onbeschermd en roept inderdaad (en misschien terecht) jeukreacties op bij velen...
Toch vind ik het echt wel te ver gaan om het kwakzalverij te noemen. Gelukkig bestaan er dan ook een aantal bonafide beroepsverenigingen die de naam en de beroepsuitoefening van de professionele coach beschermen. Waarvoor hulde!
Ik kan er wel om lachen en zie natuurlijk gelijk een bruggetje naar mijn
aankomende Train-de-coach Workshop.
Anna, Wim en vele anderen ergeren zich aan de vele typen coaches die er zijn.
Ik vind juist dat er niet genoeg verschillende coaches kunnen zijn.
Er zijn zo ongeveer 80.000 coaches in Nederland en dus
moet je er wel iets voor zetten om je te kunnen onderscheiden van de rest. Eigenlijk zouden er dus ook minimaal 80.000 verschillende benamingen moeten zijn, want ieder kiest inderdaad zijn eigen klant en eigen "niche".
Als je een beetje gaat rekenen, zou het betekenen dat als iedere coach zijn evenredige deel krijgt van 16.000.000 (-80.000) Nederlanders er dus 200
potentiële cliënten per coach,
per leven overblijven. Dan ben je na 5 jaar dus wel uitgekakt, euh, uitgecoacht....
Geen wonder dat veel coaches zo'n beetje rond de armoedegrens leven.
Op je website praten over de methodieken die je gebruikt vind ik dan weer een jeuk, euh, leuk voorbeeld van coachelarij. Realiseer je dat alleen ongeveer 79.999 mede-coaches hier iets mee kunnen. Clienten zegt het niet zo veel: methode RET, PRET, NLP, EMW, ENF, EIK of wat dan ook. En een lijst van 30 verschillende coachings(werk)vormen die je aanbiedt aangevuld met reiki, shiatsu, tarot, etc is ook niet heel verhelderend.....doe het toch niet!!
Het gaat de client vooral om het resultaat. En soms is alleen al de vraag "hoe gaat het eigenlijk met je" of "wat heb jij nu nodig?" genoeg om iemand op een goed spoor te zetten. Een goede match op persoonlijkheid is een van de grootste succesfactoren bij coaching, laat jezelf dus ook echt zien (zonder te hoeven vertellen over je eigen 3 burnouts...!)
Oplossingsgericht coachen is momenteel HET ding, voor veel coaches en ook voor Anna m (zonder puntje)
Zelf vraag ik me eigenlijk maar 1 ding af: was er dan ook nog een andere manier van coachen???
(en weer laat ik dan de schaatscoach er even buiten, for obvious reasons......)
*) overigens is er in Nederland volgens mij altijd nog minimaal een vijfvoud in aantal aan "interim managers" die ook niet allemaal onder 1 noemer zijn te vangen...