In de trein op weg naar huis na een inspirerende startbijeenkomst van het AI leertraject deinde deze zin door mijn hoofd: ich bin von Kopf bis Fuβ auf AI eingestellt. Met veel gevoel en een knipoog naar Marlene Dietrich in haar warme stem zong Yolanda van Gemert dit lied. Hoe voelt dat eigenlijk als je van top tot teen bent ingesteld op AI? Ken ik dat gevoel ook?
Toen ik zo’n vijf jaar geleden in aanraking kwam met AI had ik nog geen idee dat er een toekomst voor me lag waarin iedere dag wel een moment zou bevatten dat ik kon relateren aan deze filosofie. Die toekomst is nu realiteit...