Mijn vriendin vroeg me of de actie, Rilax, Kanker verziekt je taal!! iets was om op deze plaza te zetten. Daar moest ik even over nadenken. Want ja, het woord 'kanker' is en blijft toch nog steeds een beladen woord. Als je iemand kent die getroffen is door de ziekte kanker, krijgt zo'n woord een hele andere betekenis.

18 jaar geleden kwam ik voor het eerst in aanraking met het woord kanker. Niet met de betekenis van een ziekte - dat wist ik natuurlijk wel - maar als scheldwoord. Nog nooit eerder had ik dit meegemaakt en gehoord. Het klonk ontzettend grof.

En waar heb ik dit voor het eerst gehoord? In Nederland. De eerste jaren werken in NL waren tropenjaren - confronterend... een cultuurschock.
Werknemers die de directeur met zijn voornaam noemde, "je" ipv "u", jeans dragen op het werk, vrouwen hebben één recht en dat was het aanrecht... maar het ergste vond ik de scheldnamen die werden gebruikt. Het woord 'kankerl**er werd er regelmatig gebruikt als iets niet ging zoals het hoorde. Kortom, bij frustratie was het een voor de hand liggend woord om te gebruiken.

Het eerste jaar kwam ik vaak met tranen van mijn werk. Dat kon niet zo verder, dacht ik. Of ik krijg een zenuwinzinking of ik ga hun taal leren.

Dat laatste heb ik geprobeerd maar is gelukkig mislukt. Na één poging van mij kreeg ik te horen dat als ik het woord kankerl**er wilde gebruiken dat het dan ook goed moest overkomen. En dat kwam het niet.. goed overkomen. Mijn zachte Vlaamse taal was te soft.

Ik vraag me dan of hoe zoiets is ontstaan om een woord als kanker te gebruiken als scheldwoord.
Onbeschoft vind ik het. En daarbij kwetst men mensen die te maken krijgen met deze vreselijke ziekte.

Ik hoorde het toen volwassen zeggen op het werk. Mijn vriendin ergert er zich groen en blauw aan als ze jongeren op het plantsoen horen schelden.
Welk voorbeeld wordt er gegeven aan de jongeren?

Daarom vind ik deze actie van Richelle Laurijsen ook de moeite waard om te laten zien. Richelle is vorig jaar overleden maar haar actie blijft nog steeds hard nodig.

De actie
Kanker. Moet je je indenken dat je het krijgt. Je wordt kaal en kotsmisselijk van de medicijnen. Hondsmoe. Je mist een arm of een been omdat de kanker dat heeft opgevreten. En straks missen we je.
Voor Richelle en haar ouders is het werkelijkheid. Zij gaat dood aan kanker. Daar valt niks meer aan te doen. En nog zijn er mensen die het woord kanker heel anders gebruiken. In bijna elk zinnetje dat ze zeggen. Of als scheldwoord. Richelle ergert zich er dood aan. En zij niet alleen. Dus: STOP ermee. Nu. Kanker verziekt je taal!

RiLaX betekent: Richelle Laurijsen zegt ˜STOP. Al sinds ze kleuter was, heeft ze een bijzonder gevoel voor recht en onrecht. Voor wat ok is en wat niet. Verdriet van anderen kan ze moeilijk aanzien; op de kleuterschool troostte ze ieder huilend kind.

Richelle heeft altijd een hekel gehad aan het schelden met het woord ˜kanker.
Vooral toen ze zelf ziek werd, viel het haar op hoe vaak mensen het doen en hoe kwetsend dat kan zijn. Niet alleen voor iemand die kanker heeft, maar ook voor iedereen die familie, een vriend of een kennis heeft met kanker. Of iemand die aan kanker is doodgegaan.

Daarom is ze begonnen met deze actie. Het woord ˜kanker moet verdwijnen als scheldwoord. Om te beginnen op haar eigen school. En uiteindelijk overal. We hebben het zelf in de hand. Jij kunt vandaag beginnen!

Meer lezen over deze actie, kijk dan verder op Rilax, Kanker verziekt je taal!!