Een herkenbare verzuchting? Vast wel! Als je samenleeft of -werkt met anderen, vraag je je weleens vertwijfeld af waarom de ander niet wat meer op jou kan lijken. Dat zou het leven soms een stuk makkelijker maken. Waar of niet?
De vraag is dan natuurlijk: wie moet er dan eigenlijk op wie lijken? Waarmee is de wereld het meest gediend? Moet jij een beetje meer van mij hebben of ik een beetje meer van jou? En welk beetje is dat dan? Leuke vragen waar je rustig een avond over kunt filosoferen. Of dat zinvol is, dat is natuurlijk de vraag ;-)
Ieder mens is en blijft uniek. We hebben allemaal onze...

Dat ken je vast: dat je verrast wordt door de reactie van een ander. Dat hij of zij heel anders reageert dan jij zou doen, zich over iets opwindt dat jij nauwelijks de moeite waard vindt. Of andersom: zich totaal niet druk maakt over iets wat jij heel belangrijk vindt. Of jouw steengoede voorstel tot je ontsteltenis naar de prullenbak verwijst.
In mijn coaching maak ik graag gebruik van een communicatiemodel dat op een mooie manier laat zien wat er nu eigenlijk in ons hoofd gebeurt als wij gebeurtenissen om ons heen waarnemen, als we informatie tot ons nemen en verwerken en als we communiceren...

Als je baas of collega je vraagt: "Zullen we je werk en onze samenwerking evalueren?", wat voel je dan? Zie je ernaar uit of slaat de schrik je om het hart?
Feedback ontvangen is iets dat velen van ons heel moeilijk vinden. Het voelt al snel een aanval op onze persoon. En dan kunnen we het gevoel hebben dat we als mens niet goed genoeg zijn. Als opmerkingen zo sterk kunnen binnenkomen, is dat vaak terug te voeren op onzekerheid.
Eerst dus iets over die onzekerheid. Ik herken dat zelf ook goed. Inmiddels heb ik het vrijwel overwonnen en steekt het nog maar heel af en toe de kop op,...

Noem eens drie dingen waar jij echt goed in bent...
Merk je dat dit nog niet zo gemakkelijk voor je is? Troost je, je bent niet de enige...
Hoe komt het dat velen van ons vaak zo slecht weten waar we echt goed in zijn? En als we het wel weten, dat we ons niet daarop richten, maar vaak zoveel energie stoppen in het verbeteren van onze zwakke punten? Van jongs af aan hebben we geleerd dat we ons vooral bezig moesten houden met dat waar we minder goed in waren. Stonden we een onvoldoende voor een vak? Dan moesten we vooral daarvoor beter ons best doen en minder energie stoppen in vakken waar we toch al een voldoende voor stonden. Ook bij functionerings- en beoordelingsgesprekken ligt al snel de nadruk op wat beter kan. Omdat we ons hebben leren focussen op verbeteren wat we minder goed kunnen,...