Tweede paasdag was een mooie gelegenheid om het boek van Suzanne Unck te gaan lezen. Op wonderbaarlijke wijze heb ik het gewonnen via een Twitter actie. Ik kon mijn geluk niet op toe ik als unieke winnaar werd gekozen. Twitter is leuk en nuttig!

Vroeg in de ochtend was ik begonnen met wat bladeren in boeken over Matisse, Picasso en Annemiek Punt. Mijn visuele geheugen wel even genoeg. Tekeningen, schilderijen en glaskunst geven een een fantastisch spel van lijnen en kleuren. Het was nu tijd voor leeswerk. Het boekje over de spoken kijkt mij uitnodigend aan. Bij aankomst had ik het al even doorgebladerd en wat opviel was dat er leuke illustraties in staan. Dat maakt het levendig.

Goed, vooraan beginnen dan maar. Na de inleidende woorden van Ja-Maar Berthold Gunster over naar de spoken. Nu heb ik er zelf geen dus is het voor een ander geschreven. Spoken bedoel ik dan. Ben benieuwd wat er zoal in staat.
Voor de afwisseling stuur ik via Twitter af en toe een quote uit het boek. Met #spokenbestaan laat ik weten wat de bron van mijn tweets zijn. Het aardige is dat dit ook weer reacties oplevert terwijl ik lees.

Het eerste deel van het boek gaat over allerlei (beperkende) overtuigingen zoals ik ze noem. Van die dingen die je lekker in de weg zitten en eigenlijk alleen in je hoofd zitten. Een mens krijgt wat bagage tijdens het leven. Een feest van herkenning is mijn deel. Links en rechtsom komen ze binnen. O ja, dat heb ik ook (gehad). Nu heb ik de afgelopen jaren het nodige aan trainingen doorlopen en is er aardig opruiming gehouden. Er waren bij mij dus veel spoken zoals de schrijfster ze heeft benoemd.

In het tweede deel, zoals ik het zelf heb onderverdeeld, komen dat gelukkig de oplossingen. De angst (spook) bekroop mij dat het zou blijven bij signaleringen van de spoken die je soms ook alter-ego, stemmetjes of iets dergelijks mag noemen. De opruiming kan beginnen.

Er komt achtergrondinformatie en er zijn bruikbare tips om aan de slag te gaan met je spoken. Met mijn spoken in dit geval. Praktische tips en handleiding voor aanpak en ontdekking van spookbeelden. Van die in-de-weg-zitters die belemmeren dat je jezelf kan zijn. Met genoegen lees ik dat Suzanne weg blijft van zogenaamde ‘zweverige’ zaken. Het wordt hierdoor een herkenbaar en praktisch boek om met jezelf aan de slag te gaan. Zelfs voor coaches staan hier handige tips, trucs, metaforen en werkmethoden in.

Een verademing om dit boek in een dag door te lezen. Alle oefeningen heb ik nog niet gedaan want dat zou onrecht doen aan de intentie van de schrijfster. Dit heeft wat meer tijd nodig. Zelf had ik een groot spook dat al iets kleiner is geworden. Ik kon niet schrijven. Via Twitter met 140 tekens aan de slag gegaan en nu een blog. Mijn spook wordt steeds kleiner.

Conclusie: een aanrader! Als ik er een stapel van zou hebben dan weet ik veel mensen die hier iets aan hebben.

Suzanne Unck’s ‘Spoken bestaan’ is duidelijk Geloof niet alles wat je denkt !!!!!!

Dit blog is ook te lezen op www.arnoldteraa.nl