Angaangaq Angakkorsuaq

Een Nederlander op bezoek bij een sjamaan uit Groenland op een seminar in Duitsland.

Van over de hele wereld komen er sjamanen naar Europa om hun werk te doen en hun verhaal te vertellen. Ik bedoel hiermee de sjamanen die door hun volk of familie tot sjamaan zijn benoemd en ingewijd. Eén van hen is Angaangaq uit Groenland. Volgens het verhaal dat zijn moeder hem vertelde heeft hij ‘het’ al van kinds af aan.

Nu zou je als lezer van dit verhaal kunnen denken wat moet iemand in deze tijd van hightech en ‘weldenkendheid’ met een sjamaan. Is hij de weg kwijt, ‘zweverig’ type?
Als ik de laatste zin teruglees valt mij al de ‘weg’ op die ik net opschrijf. Welke weg, welk pad? Wat is normaal en wat niet?
Het zal zo’n 40 jaar gelden zijn dat ik mijzelf de vraag heb gesteld over wat waar is en wat niet. Naar mate de tijd verder gaat komen de inzichten. “Waarheid is afhankelijk van tijd en context’. Op zoek naar de bron van religie, spiritualiteit en geest heb ik al diverse stations gepasseerd. Inmiddels ben ik bij deze sjamaan aangekomen omdat hij een verhaal en aanwezigheid heeft die mij raken.

De eerste ontmoeting met Angaangaq was dit jaar tijdens een eendaagse kennismaking. Ik hoorde daar zijn verhaal over ‘het smelten van het ijs in de harten van mensen’. Dit in analogie met het definitief smelten van de ijsmassa’s op Groenland. Dit smelten te stoppen is een onmogelijkheid, mensen bereiken met dit thema is wel mogelijk. Zo laat hij dat zien door de hele wereld over te reizen en aandacht te vragen voor hoe wij als mensen in het leven staan.

Angaangaq vertelt veel verhalen en houdt ceremoniën om een dieper bewustzijn aan te spreken. Handelingen doen met een met een diepere intentie en overtuiging. Hij ondersteunt dit door gebruik te maken van zijn Qilaut en zang. Als hij dichtbij komt zwelt zijn stem aan en lijkt het oorverdovend. Het bijzondere is dat het heel snel een normaal geluid is waarbij het volume en de vibratie aangenaam door het lichaam gaan. Een bad van geluid waarbij de Qilaut dient als resonator.

Doordat iedereen dezelfde aandacht krijgt is er geen onderscheid tussen de deelnemers. Als ik even terugdenk aan één van die momenten dan hoor de grote sjamanendrum, die Angaangaq ook bij zich heeft, door de ruimte galmen. Een diepe ritmische klank vult de ruimte en is voelbaar. Het ritme is als de hartslag van de mens. Doemdoem doemdoem klinkt het.Na enige tijd loopt hij met zijn trommel door de ruimte. Hij stopt bij iemand en hij slaat nog harder op de drum en beweegt deze op buikhoogte heen en weer. Ik zie het gezicht van deze man ontspannen. Als Angaangaq wegloopt zie ik een brede grijns. Mmmm dat wil ik ook wel. Ik hoefde het niet te vragen. In diepe concentratie loopt Angaangaq van de andere kant van de ruimte naar mij toe. Hij begint steeds harder op de drum te slaan. De geluidsgolven dringen diep door in mijn lijf. Wow dat is prettig. Voordat ik er erg in heb is hij weer verder gelopen naar de volgende. Zonder dat ik een spiegel nodig heb voel ik een glimlach op mijn gezicht. Als ik rondkijk zie ik allerlei mensen die naar mij staan te lachen. Blijkbaar is wat ik voel van mijn gezicht af te lezen. Het voelt fantastisch.

Was dat nu het belangrijkste van wat ik heb ervaren? Nee. De diepe verbondenheid van iedereen die bij het seminar betrokken was heeft het meest indruk gemaakt. Geen meningen of oordelen. Gewoon jezelf zijn. Als iemand even rust wil is dat ok. Wil iemand aandacht is dat ook prima. Heeft iemand een lang verhaal, dan is daar tijd voor. Een gesprek of gewoon even naast iemand gaan zitten zonder iets te zeggen. Iemand een gulle lach geven, of het een man of vrouw is, het kan. Het verblijf en aanwezig zijn is zonder verwachtingen of verplichting naar elkaar.

Een fantastische ervaring met onvoorwaardelijke liefde. Angaangaq onderstreepte dat door een ceremonie te doen waarbij hij afsloot met het uitspreken met de woorden You are beautiful. Iedere keer weer, deelnemer na deelnemer.



Als afsluiting van deze blog een uitspraak van Angaangaq Angakkorsuaq:

Het grootste probleem van de mens is de afstand tussen het hoofd en het hart.
(vrije vertaling)

Arnold te Raa

www.arnoldteraa.nl

Met een knipoog en voor de liefhebbers naar Spiral Dynamics zie ik een ontwikkeling van geel en turquoise. Een vorm van meta-sjamanisme met haar wortels in het paars. Er is een verantwoordelijkheid voor ieder mens voor wat gebeurt op deze aarde.