Onlangs was ik bij een introductiebijeenkomst over leiderschap en paarden. Bijzonder om te zien welke mensen er op af zijn gekomen. Het was mooi weer en de ontvangst buiten. Dat geeft gelijk een ontspannen sfeer. Anders dan dat je zo’n gebouw in komt waar zo’n vreemde vogel je buiten staat op te wachten. In ieder geval worden we prettig ontvangen en alles is nog ontspannen. Ik kijk de groep rond en observeer welke interactie er is. In contact komen blijkt ook nu weer een mooie uitdaging. Afijn het programma begint en na een paar korte inleidende woorden beginnen we met het introductierondje. Als snel wordt duidelijk dat mensen het hebben over wie ze zijn. Met dat zijn bedoelen ze dan hun functie of hun beroep. Niets mis mee natuurlijk. Terwijl ik zat te luisteren kon ik niet laten om een andere insteek te kiezen. De verhalen worden boeiend verteld. Mijn bijdrage komt steeds dichterbij. Geen standaard pitch voor mij deze keer. Ik had besloten om te benoemen waarom ik doe wat ik doe. In ieder geval daar mee te beginnen. De rest rolt er dan vanzelf wel uit. Het ging tenslotte over leiderschap dus authentiek zijn lijkt me dan ook wel nuttig. ‘Ik vindt het leuk om mensen te helpen zodat ze beter gaan functioneren’. Terwijl ik het zeg check ik bij de aanwezigen hoe het aankomt. Ondertussen vertel ik de rest van mijn verhaal. Niemand schijnt deze andere vorm van introductie op te vallen en ik heb de aandacht. Vol verwachting luister ik naar de volgende deelnemers in de rij. Wat gaan ze zeggen? De rest van de bijeenkomst heb ik benut om na te gaan ‘wat maakt dat iemand doet wat hij of zij doet’. Welke motivatie zit daarachter. Wat is de verbinding tussen de persoon en de ‘functionaris’. Welk gedrag zie ik dat lijkt op de mens in relatie tot leiderschap. Waar komt de persoon apart te staan van de taak die moet worden uitgevoerd. Het paard als onpartijdige hulpcoach kwam daarbij goed van pas. Als het voor een paard onduidelijk is wat er moet gebeuren dan stopt het of gaat een eigen weg. Net mensen.
De introductie over leiderschap in combinatie met het paard was voor alle deelnemers een bijzondere ervaring. Subtiel werden de verschillende stijlen duidelijk. Aanleiding om verder mee te gaan met een uitgebreide training. Hoe doe je dat ‘verleiden en sturen’ en vooral waarom doe je wat je doet. Wat het paard je leert is goed te gebruiken in de dagelijkse praktijk. Uiteindelijk gaat het om persoonlijk leiderschap.

Arnold te Raa