Vannacht viel het kabinet Balkenende na een lange reeks interne conflicten. Eerst ontstond ruzie naar aanleiding van het rapport Davids. De steunbetuiging aan de oorlog in Irak was achteraf een misser en in ook 2002 was al bekend dat er geen goede reden was voor een inval. Het toegeven van deze fout bleek te moeilijk en het kabinet kwam bijna ten val om een oorlog waar Nederland niet eens aan heeft deelgenomen. Daarna ontstond geharrewar over een verzoek van de NAVO voor een beperkte missie in Uruzgan. Dit is natuurlijk een serieuze zaak. Het gaat immers om de wederopbouw van Afghanistan waar onze soldaten bij betrokken zijn. Van een inhoudelijk debat over onze bijdrage in Uruzgan heb ik weinig gemerkt. Een compromis was toch mogelijk geweest, bijvoorbeeld een voortzetting van de humanitaire missie onder bescherming van Australische militairen of gefaseerde afbouw? In plaats daarvan werd gedebatteerd over wie wat wanneer wist en wat daarover weer met wie had gecommuniceerd. Een flinke portie mierenneuken op de vierkante millimeter en vlooien afvangen voor het oog van de camera’s. Het ging allang niet meer om het landsbelang maar om de val van het kabinet, waarbij ministers schaamteloos voor leugenaar werden uitgemaakt.

De conflicten komen nooit voort uit inhoudelijke verschillen van inzicht. Als de wil er is dan is er altijd een weg om die verschillen te overbruggen. Zeker in de huidige crisistijd. Het gaat altijd om gebrek van vertrouwen. Het kabinet valt uiteen omdat Balkenende en Bos elkaar niet meer vertrouwen. En dat is niet alleen een verschijnsel van deze tijd. In het verleden vielen kabinetten ook altijd door interne twisten.

Wat Nederland nodig heeft is gezag en leiderschap om de persoonlijke conflicten op te lossen. Onze Koningin heeft daarvoor onvoldoende macht. Bovendien is zij met vakantie in Oostenrijk en vertoeft onze kroonprins in Vencouver om de bobsleeërs aan te moedigen. Hoe gaat het dan in andere landen? In de Verenigde Staten en Frankrijk zitten presidenten hun termijn gewoon uit. Als leden van het kabinet ruziënd over straat gaan of in opspraak raken worden ze zonder pardon vervangen. Zou dat voor Nederland ook niet een oplossing zijn? Dan zou het kabinet nu door kunnen regeren met Herman Wijffels en Willem Vermeend op Algemene Zaken en Financiën.

Helaas blijven we in Nederland steken in interne twisten en zijn we voornamelijk met ons zelf bezig. In het buitenland wordt de Nederlandse opstelling niet begrepen. Wij worden als onbetrouwbaar bestempeld en dreigen onze plaats tussen de wereldleiders in de G20 kwijt te raken. Het wordt tijd dat vertrouwen weer te herstellen en de blik naar buiten te richten. Zoniet dan valt Nederland onherroepelijk terug in de rol van Calimero in de wereld. En dat tekenfilmfiguurtje dat grote invloed op de Nederlandse politiek heeft gehad keert vanaf maandag weer terug op TV.