Ik kwam dit artikel tegen na me te verdiepen in AI. Na een gastcollege van Wick van der Vaart was ik erg enthousiast. Het sluit erg aan bij mijn visie op werk en verandering. Vorige week had ik de mogelijkheid een korte workshop over AI te volgen bij Joep de Jong en een (iets langere, maar gemotiveerde) workshop van Marcel van Marrewijk. Na deze workshops was ik vastbesloten zelf concreet na de te gaan denken over wat ik wilde. AI bleek gelijk voor mij een terugkerend onderwerp. Ik zal kort hieronder uitleggen waarom ik mij wil richten op AI (en daarmee hopende u de taak om een student te kiezen, gemakkelijk maak)

Ik ben begonnen met een opleiding Bedrijfskundige Informatica. Hier ben ik enigszins zonder téveel overweging in gerold met als drijfveer dat ik het leuk vind dingen te structureren, verbeteren en vooral mensen gelukkiger te maken. Ik had de overtuiging dat ik dit met BI kon realiseren. De processen structureren, medewerkers die minder frustraties in hun werk ervaren en bedrijven die hier ook van profiteren. Iedereen blij. Echter, ging ik er vanuit dat medewerkers zelf ook goed weten hoe dingen beter kunnen en dit gezamenlijk tot veranderingen moest leiden. In de praktijk dachten de bedrijven als opdrachtgever hier vaak anders over helaas en was een voor mij veel gehoorde treffende opmerking "weer iemand die komt vertellen hoe het moet" ook reden in te zien dat dit niet was wat ik wilde.

Aan het eind van mijn afstuderen besloot ik dan ook mij in te schrijven voor de universitaire studie Psychologie, om meer te weten te komen over de drijfveren en behoeften van medewerkers. Ik zag namelijk in dat als je geen zin hebt in je werk, je wel efficiënte processen kan hebben, maar dat dit niet de optimale gewenste situatie is / zou moeten zijn. Tijdens mijn studie heb ik ook meer geleerd over het perspectief van medewerkers, maar nog steeds rekening houdend met de link met werkgevers. Het is tenslotte een wederzijdse relatie (en in veel gevallen afhankelijkheid).
Op persoonlijk vlak vind ik dat ik wellicht wel het meest geleerd heb van mijn bijbaan. In mijn bijbaan heb ik geleerd dat geluk op de 1e plek dient te staan. Je kan gelukkig zijn om dingen die goed gaan en blij zijn als dingen die minder goed gaan, uiteindelijk wél goed gaan. Kleine stapjes zijn voor anderen reuzestappen en je mag heel blij zijn dat het uiteindelijk lukt. Het heeft ook geen zin om boos, gefrustreerd of onzeker te zijn als iets niet lukt, want, het verandert er niet van (en dan kan je net zo goed gelukkig zijn toch?). Ik heb veel moeite moeten doen deze inzichten aan te nemen, maar stapje voor stapje leer ik dit "onder leiding" van een inspirerend persoon. Ik ben ook érg blij dat diegene mij in staat stelt dat te leren. Hij is 12 jaar en is autistisch.

Het uitgangspunt van AI om uit te gaan van wat kracht geeft en daarnaast de positieve insteek (richten op een gewenste gedurfde toekomst) spreekt mij erg aan. Wat ik wel gezien heb is dat positiviteit een enorm krachtige motivator is en in mijn ervaring krachtiger dan negativiteit. Daarnaast is positiviteit vanzelfsprekend ook prettiger dan negativiteit. AI gaat daarnaast uit van de kennis van velen. Iedereen kan bijdragen aan het bepalen van het hoogst haalbare. Het schrijft niet voor wát er gedaan moet worden en door wie, maar hoe dat gezamenlijk bepaald kan worden om de gewenste toekomst te bereiken. De simpliciteit en ‘de voor de hand liggendheid’ van AI maakt het tot een interessante methode. Echter, de theorie mag dan relatief makkelijk zijn, de praktijk vergt oefening. Ik zou daarom erg graag dit leertraject willen volgen om meer te leren over de praktijk en hoe het daadwerkelijk succesvol ingezet kan worden.

@Gerwin. Mooi verhaal.
De eerste week van januari laten wij weten of wie onze plaats in het AI leertraject mag vullen.
Fijne feestdagen

Beste Gerwin,

Houd je agenda alvast vrij op 19 januari: startdag AI100 Actieleertraject!
Morgen (3/1) krijg je officieel bericht, en maken we een afspraak voor een kennismaking/intake.
Fijn om je erbij te gaan hebben!