Let op: deze verhaallijn gaat behoorlijk snel. Er schuilen hele werelden achter. De linkjes daartoe vind je in de tekst. Ondanks de beknoptheid toch nog een summary vooraf:

• 360 deelnemers op Lerend Netwerk conferentie rond de verspreiding van het Appreciative Inquiry gedachtegoed in Vlaanderen
• Vlaams Centrum voor Kwaliteit pakt het opkomend paradigma van 'communityvorming, duurzaamheid en geluk' met verve op.
• In dat licht dreigt zelfs INK2.0 in de achterhoede te geraken en moet 3.0 het streven worden.
• Overweeg een bezoek aan het 22ste VCK Kwaliteitscongres "Veerkrachtig denken" op 26 en 27 november 2009.
• Op het terrein van organisatieontwikkeling zouden Vlaanderen en Nederland samen nog veel sterker kunnen zijn.

Even beginnen bij het begin.

Professor Ron Fry is naast David Cooperrider één van de experts in Appreciative Inquiry. (Googelen maar.) Eén van zijn boodschappen: Als je denkt vanuit 'slecht' dan kom je hooguit uit op 'niet slecht'. Maar voorbij de 'nullijn' kom je niet. Als je denkt vanuit 'goed' dan ga je richting 'excellent'. De benadering van verbetertrajecten "van min 11 naar min 1" is een totaal andere dan verbeteren "van 3 naar 13". Tot zover even.


Het Nederlands AI-netwerk kent een initiatief c.q. werkgroep De Waarde van Kracht met de ambitie om 100 Nederlandse organisaties zowel te bezielen als te bekwamen in de AI-werkwijze: doorontwikkelen vanuit sterkten. Deze ambitie heeft als grote voorbeeld het Lerend Netwerk in Vlaanderen en hun twee drijvende krachten, Griet Bouwen en Arno Vansichen.



Het Lerend Netwerk - Ontwikkelen vanuit Talent en Bezieling, met projectverantwoordelijke Griet Bouwen, organiseerde 15 oktober 2009 haar afsluitende conferentie. In het jaar daarvoor waren 90 vertegenwoordigers van 50 organisaties uitgebreid opgeleid in de AI-werkwijze en hebben ze hun kennis toegepast in de praktijk van hun eigen organisaties. De conferentie in Genk met 360 deelnemers was van grote klasse en een feestje tegelijkertijd. Hoe weet ik dat? We waren daar met een complete Nederlandse delegatie, vooral leden van onze "AI-100" werkgroep. (Daar is fotomateriaal van...) Bezoek regelmatig de website die nu al ongelooflijk veel informatie biedt, maar straks ook de ervaringen van al die Vlaamse pilootprojecten.


Op die conferentie maken we kennis met Annette Geirnaert, directeur van VCK, het Vlaams Centrum voor Kwaliteitszorg. Nu klikt dat in het licht van de Nederlandse taal misschien nog wat ouderwets; niets is minder waar: in hun denken en doen liggen ze lichtjaren op ons voor! En zelfs als ik mijn AI-enthousiasme er vanaf doe, denk ik dat nog steeds. En dat zal ik hieronder een beetje adstrueren. Formuleer vervolgens je eigen mening.




Lees eerst nog even mijn weblog getiteld INK2.0 van november 2008. Begrijp me goed: als je INK (of zo je wilt EFQM, maar dat zien ze zelf iets anders) bereid bent te zien als een visie op organisatieontwikkeling, dan zit je wat mij betreft nog steeds goed. Denk je dat je met een INK-getalletje kunt aantonen hoe goed je bent, dan sla je de plank mis. Ik houd nog steeds van de term "enablers before results". Daarnaast houd ik meer van enablers dan results. En daar zit hem misschien de kneep. Er wordt druk gesleuteld aan het EFQM-model. Maar dat is nog geen paradigmashift...


Annette Geirnaert wist mij in één klap te boeien voor het VCK-initiatief Het Derde Oog, en met name het schema waarin de paradigmashift eigenlijk heel eenvoudig wordt neergezet. In haar eigen woorden: "De transformatie die Het Derde Oog nastreeft, is een langlopende maatschappelijke systeeminnovatie. Het is de promotie van een denkkader dat steunt op duurzaamheid, samenwerking, geluk en community. Het doel van Het Derde Oog is te komen tot doorbraakprojecten die vorm geven aan de organisaties en bedrijven in een aanhoudend veranderende maatschappij."



Daar zijn ze dus in Vlaanderen mee bezig. En wij vragen ons af of de overheid misschien 5 miljard van ons belastinggeld wil schokken aan vijf grootbanken om het discutabele DSB op te kopen...

Wie wel eens bij Seats2Meet een evenement bijwoont weet waar ik het over heb: die warme sociaal constructieve sfeer waarin echt ontmoeten geen mogelijkheid maar uitgangspunt is. Die sfeer was er ook op 15 oktober en die sfeer is ongetwijfeld te verwachten op het komende VCK Kwaliteitscongres op 26 en 27 november, waarvoor hierbij mijn warme aanbeveling. Al is het maar om op dit werkterrein de banden met onze zuiderburen in wederzijds voordeel te versterken. Klik hier voor alle informatie.



Niets te veel beloofd toch? Eigenlijk een heel erg kort door de bocht verhaal. Hoezo verhaallijn? En toch iets van een logisch geheel. Vooral door de verbondenheid van de werelden die achter alle bovenstaande alineaatjes schuilen...