Vier: het maakt Wikileaks weer wat minder nodig
Vijf: minder window-dressing op het internet
Zes: mag je zelf de verval/verdwijnsnelheid instellen?

Dit dial-og-er-cht v-rni-tigt zic-zel- ong-v-er -wee dag-n na-at het a- -dach-ig is ge---en...

:-)

[hoofdpunten]

Dit artikel breekt een lans voor digitaal verval.

Wat is dat dan?
'Digitaal Verval' is een idee voor social media; zorg dat de digitale sporen langzaam vervagen.

Waarom is dat aan de orde?
Er is een angst dat alles wat je zegt en opschrijft voor eeuwig in de databases blijft staan.

Wat maakt dit idee nou zo leuk?
Een, het is menselijk. Het is barmhartig om niet al je uitspraken na verloop van tijd letterlijk te hoven nemen.
Twee. Het bevordert inspiratie.
Drie. Het helpt privacy te bevorderen.

Inspiratie?
Kunst.
Dialoog.
Discours.

In een tijd waarin iedereen louter bezig is met het verveelvoudigen van dataopslagmogelijkheden kan het ons wel eens aan vocabulaire ontbreken wanneer we zouden willen spreken over zoiets als dataverval. Voeg je nieuwe woorden vooral toe als tags bij deze digitale dialoog. Grote kans dat ze niet worden gevonden, daarmee onze mijmeringen alvast adstruerend...

Ik vertelde je over de situatie waarbij een Mindz-plazabeheerder onverhoopt overleed. Dit riep de vraag op of zijn plaza zonder meer verwijderd kon worden. Een Nee lijkt op zijn plaats, aangezien vele plazaleden kennis en informatie hadden toegevoegd, waardoor de vraag gerechtvaardigd is wie eigenlijk het plaza toebehoorde. Ik weet niet meer precies wat de Mindz uberbeheerder heeft gedaan. Ik geloof dat de naaste familie is benaderd. En ik weet niet wat daar uit is gekomen. Zal dat nog eens navragen als je daar meer van wilt weten.

Volgens mij kan ik mijn eigen Mindz-plaza gewoon opheffen. Maar volgens mij blijft het dan nog wel bestaan. Ook hier weet ik niet of de grote Mindz-ontwerper op dit punt een beleid heeft. Ik vermoed van wel eigenlijk, mede gezien dat onverhoopte voorval.

En daarom is misschien de gedachte aardig dat digitale data langzamerhand moet vervagen, zoals dat ook in het menselijk geheugen lijkt te doen. Weten we precies hoe dit proces werkt, en of we het in digitale zin kunnen simuleren?

Ik moet opeens denken aan Wordle, een tooltje waarmee je uit een stuk tekst een 'tagcloud' kunt maken, of beter gezegd een 'word cloud'. Bij het instellen van dat programma wordt al gevraagd of je de 'kleine woordjes' alvast weggefilterd wilt hebben. Dat is al dataverval.

Als er bij een hoeveelheid tekst daadwerkelijk sprake is van een tagcloud simpelweg omdat de gebruikers/producers van die tekst er tags bij hebben geplaatst, dan zou het verval kunnen bestaan uit het weghalen van de onderliggende tekst, en alleen de tag cloud bewaren.

Wat roepen deze mijmeringen bij je op? Waar gaat het heen met die data-bolumia? Is het niet reuze handig (WikiLeaks indachtig) dat het internet duurzaam vergeetachtig zou zijn?

Ja, leuk!

Digitaal verval dus.
vanuit de gedachte dat het geen enkele zin heeft om digitaale gedachten ander te bhandelen dan echte.

Dus daar war de tijd alle wonden heelt en de scherpe kantjes afvlakt tvan de echte gedachten- is het dan niet fijn als onze digitale sporen ook langzaam zouden vervagen?

En wat zou dat voor het discourse doen.
Meer Keitel dan Foucault!