Oefening baart kunst zullen we maar zeggen, en nood breekt wet. Bij mijn gymnasium eindexamen waren opstelschrijven en samenvatten mijn twee grootste Angstgegners. Nu krijg ik van managers complimenten voor het samenvatten van hun heisessie in een helder manifest, en ben ik vele blogs, artikelen, essays, nieuwsbrieven, magazines en zelfs enkele boeken verder.

Dit stukje liet zich in vijf minuten schrijven. Het toevoegen van de hyperlinkjes was meer werk. Meteen na het schrijven van de vorige zin bedacht ik mij. Moet ik jou echt naar van alles gaan verwijzen? Een artikel Taal als (management) Tool? Mijn essay Humanisering, misschien iets voor managers? Dat ik meer dan vijftig keer mijn nieuwsbrief Panopsis uitbracht? Magazines als CHANGE!, MGT&CO, AI-Magazine? Mijn trotse en performatief bedoelde boeken Kracht zonder Macht en Krachtbron van een lerende organisatie? Of juist het rapport van mijn essay-analyse voor Kennisnet? De managementverklaring van Loppersum, de verklaring van Meerkerk, beide de resultantes van heisessie met managers. Of de gesproken (maar dus eerst opgeschreven) column Leren uit lachen? Het houdt maar niet op. Dit is onbegonnen werk. Ik help soms schrijvers hun boek af te maken. In al mijn projecten krijg je het eventueel benodigde copywriters-werk er desgewenst bij. Dan ben ik met Huisacademies ook nog eens zelf een uitgever... En hoeveel van mijn blogs staan er hier op Mindz.com? Precies: je vindt ze wel.

Kortom, misschien is het handiger te Googlen met mijn naam en een trefwoord erbij. Wie weet stuit je op een passend stuk tekst. Of op de conclusie dat ik iets voor je kan betekenen in toegepast schrijvende zin. In mijn CV op de contactpagina (tabje verder) vind je een globaal overzicht van publicaties. En hier houd ik een archiefje bij van wat mij de moeite waard leek.

Mijn mooiste stuk is het volgende stuk. Misschien wel voor of samen met jou?