Dit jaar wil ik een aantal biografieën lezen over mensen die mij inspireren. Ik ben begonnen in de biografie van Aung San Suu Kyi, geschreven door Peter Popham. Een mooi boek over een indrukwekkende vrouw die ruim twintig jaar geleden terugkeerde naar Birma omdat haar moeder ziek werd. Op dat moment wist ze niet dat ze daar ruim twintig jaar later nog steeds zou zijn. Tijdens het verzorgen van haar moeder is zij de leider van de oppositie geworden. Geweldloos, in navolging van Gandhi.

Aung San Suu Kyi is van huisvrouw in Engeland, leider geworden van de Birmese oppositie. Dat is een loopbaanstap die niet veel mensen haar na zullen doen. Misschien geholpen doordat haar vader een grote rol speelde tijdens de onafhankelijkheid van Birma, maar toch…
Aung San Suu Kyi leeft en functioneert vanuit haar eigen kracht en haar eigen waarden. Ze blijft in gesprek met mensen en laat mensen in hun waarde. Voor mij is zij een grote bron van inspiratie.

Vandaag stond in de NRC Next dat zij gisteren op het eerste vrije filmfestival van Birma de prijs voor beste film heeft uitgereikt aan de makers van de, satirische, korte, film ‘Ban that scene’. Deze film gaat over een film die langs de commissie voor censuur gaat in Birma. Het filmpje is erg grappig en duurt een kleine twintig minuten. Als je wilt, kun je het filmpje bekijken via youtube: Film kijken