Soms moet je een klus klaren met een paar mensen. Dan kan er zo maar iemand tussen zitten die je op het eerste gezicht niet mag. Misschien lijkt ze op die tante die je altijd wilde zoenen, toen je in je anti-kusperiode zat. Of op die vervelende gozer van de middelbare school, die je altijd liep te pesten. En dan blijkt ook nog dat diegene met wie je moet samenwerken zo vervelend is als je al dacht. Wat nu?

Het helpt om je af te vragen of diegene echt zo vervelend is. Plak je niet je eigen frustraties op zijn of haar gezicht?

De volgende vraag is: wat kun je van diegene leren? Als je de kernkwadranten van Ofman kent, dan weet je dat het gedrag waar jij allergisch voor bent, juist het gedrag is, dat je een beetje moet kunnen om zelf in balans te blijven.

En als al die zelfreflectie niet helpt: bedenk dat het alleen maar gaat om een klus is die klaar moet. Zie alles wat die ander doet en waar jij je zo aan ergert, als gedrag dat bij die ander hoort. Trek het je niet persoonlijk aan, zelfs als die ander probeert om het wel persoonlijk te maken. Hoe minder persoonlijk je het maakt, hoe beter je er tegen kunt.

Als allerlaatste: hoe meer je om jezelf en je eigen boosheid kunt lachen, hoe gemakkelijker het wordt. Want zeg nou zelf, is het niet hilarisch hoe wij mensen ons kunnen gedragen?


December is de maand van geven. Deze maand geef ik dagelijks een blog over communicatie, conflicten en vooral: verbinding.