Als je een opstelling wil doen (familieopstelling, organisatieopstelling of andere opstelling) als opsteller of therapeut, dan heb je niet altijd een schare aan representanten beschikbaar. Vooral als je individuele therapie geeft en er rijst toch een opstellingsvraag, dan kan dat lastig zijn. Een methode die ik geleerd heb bij de Familieopstellingentraining van Aumm Instituut, waarbij je toch met wat beperkingen een opstelling kan doen, is met papiertjes werken.

Je hebt hiervoor nodig een begeleider van de opstelling (therapeut zo je wilt), een client, een aantal vellen A4, een stift en een ruimte om de opstelling in te doen.

Sinds de training heb ik eigenlijk niet meer gewerkt met deze methode, ook niet in de oefengroep waarin ik zit. Tot gisteravond.

Mijn zoon Tristan van 3 jaar was namelijk afgelopen zondag ziek geworden: koorts rond de 39 graden, heel moe, veel slapen. Een aantal dagen ervoor hadden we bij Tristan een teek ontdekt, die zich helaas al ingegraven had, want alleen het lijfje konden we er uit krijgen, kop en snuit bleven er nog in steken. Als je in de eerste fase van Lyme zit dan kan je ook koorts krijgen en moe zijn, dus wij vreesden dat Tristan misschien een Lyme infectie had gekregen.

Maar het kon natuurlijk ook een 'gewone' griep zijn, en een gang naar de huisarts om een diagnose over Lyme te krijgen heeft over het algemeen weinig zin. Je kan met bloedonderzoek bijna niet vaststellen of er sprake is van Lyme, of de resultaten zijn op z'n minst onbetrouwbaar. Tenzij er hele duidelijke signalen zijn zoals een kring rond de plek van de tekenbeet, echter zo'n kring treedt niet bij iedereen op.

Dus ik heb een opstelling gedaan om te trachten vast te stellen of Tristan inderdaad een Lyme infectie had opgelopen. Samen met mijn vrouw hebben we het volgende gedaan:

Allereerst heb ik twee A4-tjes genomen. Op de ene heb ik met stift "Tristan" opgeschreven, op de andere "Lyme-bacterie". Vervolgens heb ik mijn vrouw gevraagd om eerst de A4 "Tristan" intuïtief een plek te geven in de ruimte, dus neer te leggen op de vloer. Daarna ging ze hetzelfde doen met de A4 "Lyme-bacterie".
Vervolgens ben ik eerst op de A4 gaan staan van Tristan en heb ingevoeld. Ik voelde me wat door de knieën gaan en was niet zo lekker. Daarna ben ik op de A4 Lyme-bacterie gaan staan. Ik bemerkt eigenlijk niet veel, had nergens focus op en voelde niets. Terwijl ik dit deed heb ik niets gezegd tegen mijn vrouw over wat ik ervoer. Mijn vrouw heb ik gevraagd om net zoals ik in de Tristan positie en de Lyme positie te staan. Op het moment dat zij in de Tristan positie stond zag ik haar ook door de knieën zakken en rustte op de grond. Terwijl zij daar bleef ben ik nogmaals in de Lyme positie gaan staan, om te kijken of er nog iets te voelen was. Dat was niet zo. Ik ging van de Lyme positie af en toen ging mijn vrouw er in de Lyme positie staan.

Toen heb ik nog een A4 gepakt en heb daar "Gewone griep" op geschreven en heb deze zelf een plek gegeven in de ruimte. Toen mijn vrouw weer gevraagd om op positie Tristan te staan, en toen zelf in de Gewone griep plek gaan staan. Ik voelde de impuls opkomen om naar de Tristan plek uit te reiken en daar contact te maken met mijn hand. Daarna hebben we de plekken gewisseld. Toen stopten we de opstelling en gingen uit de posities.

Daarna hebben we met elkaar uitgewisseld wat we voelden op de verschillende plekken. Mijn vrouw is wat gevoeliger dan ik, en kon de dingen die ik voelde beamen en voegde daaraan toe dat op de plek van Tristan het liggen fijn was en hem hielp. Overigens had hij dat ook gedaan de afgelopen dagen, veel liggen, veel slapen. Op de plek van de Lyme bemerkte zij ook niet zoveel, ze keek wat rond op die plek en was niet zo geïnteresseerd in de plek van Tristan. Op de plek van de gewone griep voelde zij dat het contact van de gewone griep naar Tristan eigenlijk heel liefdevol was. Dit schijnt vaker voor te komen in opstellingen waarbij sprake is van ziektes, een paar uitzonderingen daargelaten. Een voorbeeld van zo'n uitzondering kan je overigens zien op Youtube in een opstelling van Idris Lahore, zie deel 1 en deel 2.

Omdat wij alle twee aardig wat keren representant zijn geweest in opstellingen, hadden we allebei door dat er geen sprake is van Lyme, maar van een gewone griep. Er zijn een aantal dingen die je als representant kunnen gebeuren als je in een opstelling wordt opgesteld:

1. Focus. Als representant kan je merken dat je aandacht getrokken wordt naar een andere representant/positie. Het is dan bijna of je niet naar een andere kant kan kijken. Het kan ook zijn dat de focus ligt op een lege plek, een plek op de grond of zelfs een object in de buurt. De focus zegt iets over waar de energie naar toe gaat, waar de verbinding mee is.
In dit geval was er vanuit de Lyme geen focus op Tristan, er was zelfs helemaal geen focus. Dat vertelt dat de Lyme geen verbinding had, dus geen plek had in dit systeem.

2. Gevoelens. Ze kunnen sterk of zwak, diffuus of duidelijk zijn. Ze kunnen ook erg fysiek zijn, zoals bijvoorbeeld trillen, onstabiel staan, erg warm of erg koud hebben, etc. Dit vertelt iets over hoe de persoon waarvoor gerepresenteerd wordt zich voelt. Maar ook of deze persoon op de goede plek staat in het systeem en/of dat andere personen wel of niet op de goede plek staan.
In dit geval was duidelijk dat Tristan zich niet lekker voelde, vermoeid en door de knieën gaand. Ik bemerkte zelf ook misselijkheid in die positie, wat het gebrek aan eetlust van Tristan kon verklaren.

3. Impulsen. Dit zijn vaak neigingen om te gaan bewegen, ergens naar toe te bewegen of te gaan lopen. Dat kan naar een andere plek zijn in de ruimte, naar een andere representant, of de neiging om op de grond te gaan liggen.
In dit geval was er vanuit de Gewone griep een impuls om naar Tristan te gaan en contact te maken. Dat duidt op een verbinding.

4. Gedachten. Sommige representanten ervaren sterke overstralende gedachten, die duidelijk en hevig zijn maar de representant onmogelijk kan weten omdat hij de persoon waar hij/zij voor staat niet kent.
In dit geval was hier geen sprake van dat soort gedachten.

Dit zijn dingen waar een begeleider in een opstelling op let en ook naar vraagt bij representanten. Of er een focus is op één of andere manier is vaak wel te zien, naar gevoelens, impulsen en gedachten zal een begeleider informeren. In ieder geval checkt een begeleider wat hij voelt en ziet met de representanten.

Nog een opmerking over als je representant bent in een opstelling. Wat een uitdaging is voor een representant, is niet te luisteren naar de oordelen die men ondertussen heeft of te denken dat het eigen gevoelens of impulsen zijn. Het kan zijn dat de gevoelens een raakvlak hebben met je eigen gevoelens in je leven, maar in een opstelling mag je er vanuit gaan dat ze een functie hebben in de opstelling. Daar mag je op vertrouwen. Ik heb zelf gemerkt dat als er oordelen opkomen als representant, dat die op één of andere manier niet prevaleren boven de focus, gevoelens, impulsen en overstralende gedachten. Met andere woorden, de systemische waarnemingen zijn sterker dan de oordelen. Ik bemerk de oordelen wel, maar ze zijn niet sterk genoeg om invloed te hebben in de opstelling.

De volgende dag ging het overigens een stuk beter met Tristan, zijn koorts was gezakt. We houden het wel in de gaten, daar ben je tenslotte ouder voor.

Ik heb overigens vorig jaar zelf wel een Lyme infectie gehad, compleet met de beruchte kring om de tekenbeet. Ik heb bij de dokter toen een doxycycline kuur gehad van twee weken. Omdat ik op internet had gelezen dat dit geen garantie geeft over dat het echt weg is, heb ik via een natuurgeneeskundige vriendin van mijn vrouw gehoord dat kokosolie goed helpt tegen het onschadelijk maken van de bacterie. De werkzame stof is met name laurinezuur. Ik heb 4 maanden lang een eetlepel geslikt. Uiteindelijk heb ik toen zelf een opstelling gedaan tijdens de mijn familieopstellingentraining, met de vraag of ik de infectie nog had. In die opstelling ging de representant van de Lyme liggen en was niet meer actief. Toen wist ik dat de Lyme definitief bestreden was.