De belangenbehartiging voor mensen met een handicap, zowel collectief als individueel, is in de afgelopen jaren voornamelijk gericht op het veranderen van de buitenwereld.

Met lobby, acties en petities wordt aan wetgever, uitvoerder en maatschappelijke organisaties gevraagd maatregelen te nemen.
Er werd actie gevoerd om het openbaar vervoer toegankelijk te maken, om prijzen in aangepast vervoer gelijk te trekken met die van het openbaar vervoer.

Om te kunnen reizen op tijden die jongeren zelf kiezen.
Om zelfstandig te kunnen wonen met zelf gekozen hulp.
Om zelf de woonplek te kunnen kiezen, om te kiezen voor verhuizen, om bij je ouders te kunnen logeren.
Om regulier onderwijs te kunnen volgen en om gelijke beloning mogelijk te maken op de werkvloer.
Om voorzieningen en subsidie om te dat je opdraait voor je eigen handicap!
De vele vragen zijn nauwelijks beantwoord.
Als je nu aan welke patiëntenorganisatie dan ook vraagt op welke terreinen belangenbehartiging nodig is, dan is het antwoord steevast: toegankelijkheid en mobiliteit, onderwijs, wonen en werk. Zelfs als het gaat over beeldvorming, worden nu nog steeds projecten ontwikkeld en media ingeschakeld. Van al het geld dat de afgelopen 25 jaar aan beeldvorming is uitgegeven hadden waarschijnlijk heel wat lage vloer bussen ingezet kunnen worden.


‘Van binnen naar buiten’

Het lijkt tijd de strategie te veranderen.
Daarmee is niet gezegd dat de oude vormen van belangenbehartiging over boord moeten.
Organisaties als de Chronisch Zieken en Gehandicaptenraad zullen ongetwijfeld en vol verve blijven lobbyen om oude doelen alsnog bereikt te krijgen.

Maar voor Jopla wordt het tijd een andere koers te varen.

Belangenbehartiging moet niet langer eenzijdig gericht zijn op de materiele realisatie van gelijke kansen, maar inzicht geven in wie je werkelijk bent.
Los van je beperking, want de beperking mag niet alles bepalend zijn voor de manier waarop je naar je eigen leven kijkt.
Het gaat er om je talenten te ontdekken en te benutten, persoonlijke kwaliteiten te ontwikkelen en in te zetten.
Eerst maar eens goed bezig zijn met ‘van binnen’ en pas daarna ‘naar buiten’.
Dus ook niet langer volstaan met te roepen dat dit of dat niet kan, dat iets moeilijk is of onrechtvaardig.
Eerst maar eens leren onbeperkt te zijn mét je beperkingen.
Zoeken naar wat wél kan.
Genieten van alles wat er al is. Jezelf laten zien.
Met alles erop en eraan (of niet erop en niet eraan).

www.jopla.nl