Zaterdag 3 oktober stond er in het Volkskrant Magazine een artikel over drie bijstandsmoeders. Een van die moeders ben ik. Het artikel ging over moeders in de bijstand die het financieel niet zo breed hebben maar geestelijk rijk zijn. Dit artikel ging met name over vrouwen met een hoger werk- en denkniveau. Dat maakt namelijk wel verschil. Zo weet ik wel alle potjes, kortingen, toeslagen te vinden. Er zijn heel veel mensen in de bijstand die dat niet weten, zelfs veel werkende mensen hebben recht op veel meer dan waar ze gebruik van maken.

Inmiddels ben ik hard bezig om uit de bijstand te komen. Dat gaat echter niet zomaar want ik loop tegen een boel bureaucratische rompslomp aan. Gelukkig krijg ik wel veel hulp en steun om nu voor mezelf te beginnen. Ik mocht een opleiding doen tot internet ondernemer en kan straks langzaam de bijstand uitstromen. Zo is er gelukkig een vangnet voor de eerste periode.

Ik ben heel blij dat wij in Nederland het recht op bijstand hebben. Ik weet niet wat ik had moeten doen als ik er geen beroep op had kunnen doen. Dan stond ik misschien wel met mijn drie kids op straat. Nu is het tijd om de rollen om te draaien. Nu wil ik weer gaan verdienen zodat ik andere mensen kan helpen die het moeilijk hebben.

Toen ik het eerste gesprek had met de journaliste, Lara Aerts, had ik geen idee wat de uitwerking zou zijn van zo’n artikel. Het leek het mij gewoon hartstikke leuk om mee te werken aan een artikel dat bijstandsmoeders van een andere kant wilde laten zien. Op televisie wordt vaak het beeld geschetst van een bepaald type bijstandstrekkers. Zo wordt er vaak gedacht dat het wel lekker makkelijk is en dat de minima ook nog durven te klagen. Voor mij geldt dat dus niet. Natuurlijk ben je af en toe blij dat je bij je kinderen kan zijn maar daar staat tegenover dat je sociale netwerk een stuk kleiner wordt als je van weinig geld moet leven. Natuurlijk is het jammer dat je niet op vakantie kunt maar je bent dolgelukkig dat je een dak boven je hoofd hebt en elke dag te eten.

Ik heb ontzettend veel reacties gehad op het artikel. Zelf heb ik alleen hele positieve reacties gekregen. Natuurlijk heb ik ook de negatieve dingen, vooral op forums, gelezen maar dat heb ik maar naast me neergelegd. Dat waren namelijk over het algemeen reacties van mensen die niet hadden nagedacht over het kasboek. Alle inkomsten en uitgaven moesten teruggebracht worden naar een maandelijks kasboek. Dat geeft een enorm vertekend beeld. Ik kon me daar niet druk om maken. Mensen die roepen dat de bijstand afgeschaft moet worden, dat het een luizenleventje is begrijpen het niet goed. Ik hoop dat ze er zelf nooit mee te maken krijgen want dan piepen ze wel anders.

Al met al vond ik het een mooi artikel. De titel was alleen niet zo goed gevonden. ‘Blij in de bijstand’ ben je natuurlijk nooit.

Een van de leukste reacties kreeg ik afgelopen vrijdag. Ik kreeg een pakketje thuis en daar zat een heel leuk boekje in van natuurmonumenten met 52 mooie plekken in Nederland. Het was de directeur opgevallen, in het kasboek in het artikel, dat ik €2,- per maand aan natuurmomenten schonk. Dat vond hij zo leuk dat hij zijn waardering wilde laten zien. Ik ben er heel blij mee. Daar halen wij namelijk onze voldoening uit. Wij gaan zomers niet naar een duur pretpark maar vullen een picknickmand, nemen speelgoed mee en gaan een dag genieten in het bos, het park, of recreatiegebied. Kost niks en het is misschien nog wel leuker dan ergens uren in de rij staan.