Het is zaterdagmorgen 11.30 uur en de B4 van voetbalvereniging sv Slikkerveer uit Ridderkerk speelt een wedstrijd tegen een club van de Zuid-Hollandse eilanden. Er staan negen spelers en drie ouders paraat op de parkeerplaats. Negen spelers is niet genoeg voor een voetbalwedstrijd dus komen er nog twee spelers uit de B3 direct na hun wedstrijd in Oud-Beijerland richting het mooie en landelijk gelegen Achthuizen. De B4 blijkt nog geen leider te hebben en bij navraag al op de parkeerplaats is er ook niemand bereid om de grensrechtersvlag ter hand te nemen. Een uitdagende start dus voor ons als ouders maar ook voor de spelers. Met volgepakte auto's rijden we richting het water.

Bij aankomst om 12.30 uur in Achthuizen is onze jongste zoon van 12 jaar bereid om toch te 'vlaggen' en de wedstrijd gaat beginnen. De jongens van de tegenpartij blijken al snel uit te blinken in het trekken, naschoppen en uitschelden van onze jongens. En de 'peptalk' van de surrogaatleider Ruud, voorafgaand aan de wedstrijd, blijkt zijn vruchten af te werpen. 'Er wordt niet gescholden op elkaar, geef elkaar complimenten en laat je niet uit balans halen door de tegenpartij' Blijf in je kracht'. En..... het werkt. We gaan met een stand van 2-0 voor ons de rust in. Toppie!

Inmidddels had ik al gehoord dat de jongste zoon in zijn rol als grensrechter iedere keer uitgescholden werd door de ouders/supporters als hij vlagde voor buitenspel en hij vervolgens allerlei verwensingen naar zijn hoofd kreeg geslingerd die ik hier niet wil herhalen. Ook waren er al diverse racistische opmerkingen gemaakt naar de jongens van ons kleurrijke team die ik ook hier niet wil en zal herhalen.

Na de rust gaat de wedstrijd verder. Het wordt harder en harder en als de trainer/coach van de tegenpartij roept 'schop die zwarte gozer voor zijn poten' breekt er bij mij en de jongens iets. Ons team liet zich totaal uit het veld slaan door de behoorlijk agressieve houding van de tegenstander en ineens stonden ze ook nog eens met 5-4 achter. Inmiddels was de scheidsrechter al belaagd voor een 'fout' die hij zou hebben gemaakt om niet te fluiten voor buitenspel en vervolgens werd onze Somalische speler voor de zoveelste keer mentaal en ook fysiek aangevallen en pikte dit niet. Het leek wel een knokwedstrijd in plaats van een voetbalwedstrijd. Triest, diep triest. Wat ik wel mooi vond is dat iedereen van ons team, zwart en wit, voor de Somalische jongen opkwam en ik hoorde de woorden discriminatie, racisten en helaas ook het woord kanker voorbijkomen. Ook door onze jongens!

Uit de zogenaamde 'buitenspelbal' werd er door ons 6-5 gescoord en konden wij naar huis met de overwinning. Na de wedstrijd werden de jongens van SV Slikkerveer bij hun surrogaatleider geroepen en werd er ingegaan op het 'fairplay' van de tegenstander. 'Ok' zei Ruud tot de zwarte spelers in het team 'Ik zie dat jullie zwart zijn, daar ontkom je niet aan'. Wees er trots dat je zwart bent en laat je niet verleiden door de opmerkingen van een ander' en tot het hele team: 'Jullie moeten het met elkaar doen en dat hebben jullie gedaan. 'Gefeliciteerd met deze overwinning en ik ben onwijs trots op jullie'. En ik zag ze glimmen, de jongens van de B4!

PS Ik ben niet blind voor wat er in de maatschappij speelt maar er moeten toch mensen opstaan om deze vorm van agressie en racisme een halt toe te roepen. Ook weet ik dat dit niet alleen gaande is binnen het voetbal maar ook bij andere vormen van sport. 'Ik stond erbij en keek ernaar' kan ook worden 'Ik stond erbij en deed er iets aan'.
Ook de KNVB weet dit en heeft programma's ontwikkeld en uitgerold om hier iets aan te doen. Prima! Een wedstrijd zoals deze is geen uitzondering helaas. Ik loop als voetbalmoeder al zes jaar langs de lijn en weet heus wel wat er speelt. Nog meer redenen om de Stichting Positieve Sportbeleving onder de aandacht te brengen.

De Stichting Positieve Sportbeleving is een initiatief van Ruud de Smit. 'Wij bieden sportclubs een positief en innovatief educatief programma voor om de positieve sportbeleving actief te bevorderen. De aanpak is gebaseerd op positieve psychologie en de filosofie van het Kansdenken. Onze focus ligt hierbij vooral op wat we samen wel willen bereiken, verbindingen tot stand brengen en concreet te maken hoe je kunt investeren in datgene wat goed is. Stichting Positieve Sportbeleving reikt besturen, verenigingen, clubs, trainers, ouders, sporters en supporters aan wat je kunt doen, om te zorgen dat mensen hun sport positief beleven en concreet meer te doen dan “het leuk te houden”. Gezamenlijk werken aan sportiviteit, respect en het optimaliseren van talenten. BVV Barendrecht is de eerste club in Nederland die zijn maatschappelijke rol wil pakken en daardoor enthousiast is over de aanpak van de Stichting' aldus de Smit.