Dag dag, wat gaat de tijd toch snel.

Alweer 3 maanden geleden mocht ik de oorkonde in ontvangst nemen van Coach van het jaar. Ik krijg daar leuke en warme reacties op: Hoe is dat nou? Heb je het nu heel erg druk? Het is je gegund en je hebt het verdiend. Ik word er bijna doof van. Wat zeg je? Mmmm, nog een keer, wat zeg je?

Waarom al die tijd geen blogje? Als digo-dino ben ik daar wat ongemakkelijk mee. Het is ook een publiek geheim dat ik, door het overlijden van mijn echtgenoot in augustus, de stilte opzocht om het verlies een plek te geven.

Daarna was het voor mij weer terugkomen uit een andere wereld. Ook voelde het wat ongemakkelijk. Heb ik nog wel wat zinnigs te vertellen? Wie zit op Lingsma te wachten? De oorkonde was op 11 november een welkom en warm geschenk om die twijfel te doen verwaaien.

Stilzitten is niets voor mij. Zij, die me kennen, weten dat het creatieve proces vanzelf gaat. Al enige tijd ben ik aan het mijmeren, alleen en natuurlijk ook met anderen, om een nieuwe structuur van opleidingen voor coachen te ontwikkelen.

Dit ga ik nu even niet toelichten, want 27 januari zijn op Mindz de deuren geopend van COACHBOULEVARD en als Mindzer is er ook een plaza in de lucht: jeontmoetelkaaropcoachboulevard. Ik vind het heel leuk en te gek, dat MINDZ die ruimte en mogelijkheid beschikbaar stelt.

Wil je nu meer weten, bezoek de plaza, of www.coachboulevard.nl voor meer informatie.

Vind het leuk als mijn webblogje wat interactief wordt, reageer en misschien zien we elkaar op Coachboulevard! Wellicht heb je ook leuke ideeën over gezamenlijke events.