Het internet bestaat 40 jaar. De ene ontwikkeling volgt op de andere. Social Media (web 2.0) is een nieuwe veelbelovende ontwikkeling en is nog mooier en beter dan alles wat we hiervoor hadden.
Online communities (Mindz, Hyves, LinkedIN, etc.), twitteren wat je de hele dag doet, chatten en bloggen om je boodschap te verkondigen; hype of duurzaam? Zijn er ook asociale kanten, vraag ik me af?
Vooropgesteld ben ik persoonlijk heel erg gecharmeerd van al deze nieuwe mogelijkheden en verrijkt het mijn dagelijks leven en werken. Begin jaren negentig kocht ik mijn eerste computer en begon ik mijn scripties te schrijven in Word Perfect. Nu schrijf ik ze in pages (apple fan inmiddels) en ben ik op allerlei manieren online te vinden.
Belofte nader onder de loop
De intenties van al deze nieuwe gadgets, mogelijkheden zijn prachtig en eindeloos. Mensen aan elkaar verbinden, met elkaar in contact brengen, informatie delen en uitwisselen, gelijkgestemden vinden; dit kun je toch onmogelijk niet ok vinden, toch? Heel sociaal allemaal, maar heeft het ook asociale kanten?
Oogkleppen voor andere generaties
Vanmorgen las ik een heel
mooi artikel hoe verschillende generaties omgaan met dit soort veranderingen. Echt een aanrader!
Clichés gaan over tafel: de BabyBoomers en de generatie Y, 3xZ en 3XV: babyboomers zijn Zelfredzaam, Zelfstartend en Zeker. Generatie Y is Vertwijfeld, Verward en Verstrooid. De BB-ers verwijten de generatie Y slap te zijn en geen lef te hebben om ergens voor te willen vechten. Zo blijft de ene generatie naar de andere kijken.
Ondertussen is de ene generatie aan het msnen/twitteren/weblog met generatiegenoten en zit de andere de krant te lezen vanuit de luie stoel.
Zijn we niet ook 'bedrijfsblind'?
Wat me opvalt is dat we nog niet het vermogen hebben om echt de generaties te verbinden met elkaar. Het is net alsof we een web 2.0 bril hebben opgezet, die ons gezichtsvermogen roze kleurt en we er oogkleppen bij opzetten, die zorgen dat we andere kanten van medailles niet willen/kunnen zien.
Heel treffend vind ik de visual van september met die fietser (BB-ers?) en Segwey (generatie Y?). De ene racet langs de andere. Bedenk er nog een wandelaar bij, die de generatie voor de BB-ers vertegenwoordigt, en het beeld is compleet.
Mijn vraag is eigenlijk: hoe zorgen we dat mensen die niet zo snel zijn, wel aangehaakt blijven? Moeten we af en toe ook gewoon ff wachten, stilstaan?
Anders geformuleerd: hoe zorgen we dat sociale netwerken, structuren, kortom web 2.0 ook over de generaties heen gebruikt worden. Of heeft het niets met generaties te maken...
Heel benieuwd naar de reacties van de enthousiaste groep early adaptors, wacht ik af...