In de komende jaren zal onze samenleving het bstaande werk met ruim 1 miljoen arbeidskrachten minder moeten doen terwijl er ook de verduurzamingsopgave ligt, die daar nog bij komt. De noodzaak efficiënter en effectiever te werken komt dan ook niet alleen voort uit eenzijdige werkgeversbelangen of ongeremde groeidoelstellingen. De behoefte aan betere prestaties staat niet ter discussie, het gaat erom hoe daar aan wordt gewerkt.

De verbetering kan niet meer gevonden worden in het top-down opvoeren van output. Die manier van verbeteren en nadenken daarover heeft de grenzen van de mogelijkheden bereikt en is daar zelfs voorbij. Nu al heeft een te groot deel van de beroepsbevolking fysieke of psychische klachten, die we niet kunnen negeren. Om de organisatie te verbeteren moeten wij inderdaad onze potentie beter benutten, maar vooral ook: beter naar onszelf kijken.

Wij willen van alles, niet alleen als consument maar ook als producent. De professional zegt geen 'nee'; het woord komt nauwelijks in het vocabulaire voor. En daarmee put de professional zijn of haar eigen energiebronnen uit. Wij zullen alleen slagen in de opgave, wanneer we bereid zijn het gesprek over onze eigen grenzen scherp en meetbaar te voeren. Deze boodschap is in het debat m.i. nog niet eerder ingebracht. Bij deze.

Maarten de Winter