Een potentiële werknemer is als een klant die je product koopt. En een klant die je product koopt, is wellicht een potentiële werknemer. Digitaal werven 2008, dat gisteren (11 maart) plaatsvond in Media Plaza, stond in het teken van integratief denken tussen (consumer) marketing en recruitment.

“Wat denk jij als je in de supermarkt een leeg schap aantreft?”, steekt Keith Robinson van wal. “Precies, SHIT!”. Wat denkt een sollicitant als hij of zij geen reactie krijgt op een gedane sollicitatie? “Precies! SHIT!”

Volgens Robinson ligt daar het probleem van online werving. We zien een ‘carrière’ niet als een product. Maar waarom niet? Uit alle macht proberen bedrijven slechte ervaringen van hun klanten met hun producten te vermijden; want stel je toch eens voor dat zij negatief gaan praten over jou bedrijf. Tegelijk staan we niet stil bij de negatieve gevolgen van een ‘verwaarloosde’ sollicitant. En toch kunnen de gevolgen vergelijkbaar zijn. Grote kans namelijk dat iemand die bij je solliciteert op een bepaald niveau ambassadeur/klant is van je merk. Bij een slechte ervaring met je merk zal deze sollicitant niet meer staan te springen om je product nog te kopen of aan te prijzen.

Om een dergelijke negatieve ervaring te vermijden moet je als bedrijf je vacatures online presenteren zoals je ook je producten online presenteert, vertelt Marc Drees. Want een sollicitant is gelijk aan een consument. Hij of zij komt ook een ‘product’ halen, namelijk een carrière. Bedrijven moeten daarom tenminste een duidelijke link naar de wervingssite op hun corporate site hebben staan. Dat blijkt vrij lastig in de praktijk. Bedrijven van Carglass tot Microsoft presteren het om hun vacatures ergens op een donker plekje binnen de site te hebben weggestopt. Verbazingwekkend voor bedrijven die, zoals Microsoft, duizenden mensen per jaar aannemen.

Maar met een prominente link op je corporate site ben je er nog niet volgens Drees. Het daaropvolgend proces is minstens zo belangrijk. Het proces van zoeken, lezen, reageren en respons ontvangen moet er een zijn die snel, visueel en eenvoudig doorlopen kan worden. Daarbij moeten de verschillende fasen naadloos op elkaar aansluiten. “Mind the Gaps”, noemt Drees dit tijdens het vermelden van een aantal praktische tips.

Bas van de Haterd sloot de middag af met zijn visie op de ingrediënten die er binnen een wervingssite aanwezig moeten zijn. Veel beeld, weinig initiële tekst en veel extra informatie voor diegene die daar naar opzoek zijn (salaris, arbeidsvoorwaarden, filmpjes, blogs enz.). Uiteraard kwam daar de internetangst van veel bedrijven weer om de hoek kijken. Altijd leuk. Internetangst om openheid en transparantie toe te laten in de organisatie. “Want dan worden mijn beste mensen ‘gehunt’”. Bas: “Och, jou beste mensen weten ze toch wel te vinden. Je kunt ze daarom maar beter met open armen laten gaan. Dan komen ze misschien ooit nog wel eens bij je terug.”