Als enorme twitterfan vond ik het nodig om weer eens te bloggen over twitteren. Want de laatste tijd ben ik weer regelmatig opmerkelijke dingen tegengekomen in en rond de timeline. Over de twitterbruiloft heb ik al eens verteld. Twee tweeps die door het aanzoek dat via twitter liep allerlei bruiloftsgerelateerde zaken aangeboden kregen en daarop besloten hun bruiloft geheel te laten verzorgen voor en door de twittercommunity. Nog steeds verbaas ik me over de kracht van twitter, hoe het mensen verbindt en hoeveel we met z’n allen voor elkaar krijgen om er een geweldige dag van te maken. (www.twedding.nl Je kunt je nog aanmelden om erbij te zijn)

Dit is de vrolijke en leuke kant van twitter. Er is helaas ook nog een andere kant maar waar mensen zijn gebeuren nu eenmaal leuke en minder leuke dingen. Een echte afspiegeling van de samenleving dus. Omdat twitter voor en door mensen gemaakt wordt komen gewoon af en toe minder vrolijke berichten voorbij. Een aantal maanden geleden hield twitter mij al eens een paar uur in de greep omdat iemand via een tweet meldde dat zijn leven geen zin meer had en dat hij eruit zou stappen. Nadat het bericht vele malen geretweet was kwam het bij mij terecht en natuurlijk retweet ik dat en natuurlijk wil ik daar meer van weten. Is dit iemand die een zieke grap uit wil halen of is dit serieus bedoeld? Ik vind dat als je het niet zeker weet en je kent die persoon niet, het minste wat je kunt doen is retweeten. Misschien dat het bericht dan terecht komt bij iemand die diegene kent. En dat gebeurde. Nadat de politie gealarmeerd was en bekenden op hem afgestapt zijn is het uiteindelijk goed afgelopen. Het gaat nu weer goed met diegene en mede door alle opbeurende berichten van mede-twitteraars is zijn mening gelukkig veranderd en ziet hij het leven wat zonniger in. Tweepcare.

Vorige week was het weer zover. Een opmerkelijk bericht werd opgepikt door iemand en ook dit keer werd het bericht meerdere keren doorgestuurd. Ook dit keer waren er de vervelende opmerkingen en was het achterdochtigheid alom. Toch bleek dit ook een serieus bericht en nadat Frits Wester een mobiel nummer de timeline in wierp leek gingen we erin geloven dat dit nog wel eens serious business zou kunnen zijn. Frits smeekte de man om hem te bellen en uiteindelijk is dit gebeurd. Ook hierbij is politie en hulpverlening gealarmeerd en zijn er zaken geregeld. Gelukkig is dit goed afgelopen. Helaas las ik hierna ook weer de berichten van mensen die dit niet goedkeuren, het er niet mee eens zijn, er niet in geloven enz.

Het maakt mij niet uit. Een berichtje is zo geretweet en iemand een hart onder de riem steken hoeft maar weinig moeite te kosten. Ook al weet je nooit precies wat er van waar is. De eerste man die eruit wilde stappen heeft mij na een paar weken bedankt voor m’n bericht en zijn ‘actie’ nader toegelicht. Ik was blij om dit te lezen en gelukkig had hij heel veel privé-berichten te versturen omdat hij zo veel lieve berichtjes had gekregen van mede-tweeps.

Een paar dagen geleden verscheen een oproep voor mensen met de redelijk zeldzame bloedgroep AB-. Iemand in Oostenrijk had zat dringend te wachten op een beenmergdonatie. Call me naieve maar weer heb ik het bericht geretweet en zelfs via direct message gereageerd omdat ik die bloedgroep heb en dus heb ik mijn bereidheid om te helpen aangeboden. Achteraf bleek dit een hoax. In eerste instantie denk ik dan: wat een zieke geest als je zoiets verzint maar later dacht ik er toch anders over. Want het onderwerp is weer eens aangezwengeld en velen met mij hebben hierover hun gedachten laten gaan. En misschien was dat wel de bedoeling van het geheel. Tweepcare?

Twitter is meestal vrolijk en inspirerend maar ook voor de minder leuke gebeurtenissen staan we voor elkaar klaar. Wat vind jij?