Ik kan aan weinig anders denken vandaag.

Op 30 mei 2009, over welgeteld drie weken, gaat mijn beste vriendinnetje en jarenlange huisgenote Chelsey trouwen. En dat is niet om de hoek. Chelsey woont in Stettler, een klein stadje in Alberta op ongeveer 3 uur rijden van Calgary. Zoals sommigen misschien zullen weten heb ik 4.5 jaar in Calgary gewoond om daar te studeren en met het Canadese nationale team te schaatsen. Met Chelsey woonde ik samen. Na vele jaren alles gedeeld te hebben belde ze mij op mijn werk als intercedente, waar ik van alle sociale websites als Facebook en Hotmail afgeschermd was als bedrijfs policy, om te zeggen dat ze verloofd was. Verloven, dat doen ze daar nog. Natuurlijk beloofde ik haar -hoe het ook zou zijn- dat ik bij haar bruiloft zou zijn op 30 mei 2009.

Daarbij komt natuurlijk dat ik dolblij ben dat ik weer eens terug ben in Calgary, sinds oktober ben ik er niet meer geweest en maandenlang kijk ik al uit naar het moment waar ik weer lekker met vrienden kan afspreken, op de universiteit wat profs kan bezoeken, bij mijn werk langs te gaan en de familie van mijn vriend Jesse te zien.

Na nachtenlang dromen is 30 mei 2009 nu dus over 3 weken. Minor detail: Ik heb een tentamen de dag ervoor. Voordat het vak ‘Urban Reflexions’ begon, nam ik al contact op met de professor van het desbetreffende vak, om over de bruiloft te vertellen en te vragen of ik het tentamen misschien de week ervoor of erna mocht maken. (Het lijkt me dat er maar weinig studenten zijn die zo ver in het curriculum vooruit kijken..)

De desbetreffende professor hield de boot af en zei dat er hertentamens in augustus waren. In augustus zit ik in Houston, want de complicerende factor die erbij is gekomen dit jaar is dat mijn vriend van Calgary naar Houston is verhuisd. Toen ik zei dat ik in augustus niet in Nederland was gaf hij aan dat hij ‘een list zou bedenken’. Toen ik in de bus terug naar huis zat, bedacht ik me dat dat eigenlijk nog steeds geen antwoord was.

Inmiddels ben ik 3 emails en een telefoontje verder ‘dan ga je toch gewoon’ en nog steeds niet veel wijzer. Noem me Canadees, maar voor mij is het geen optie om zonder toestemming zomaar niet voor een tentamen op te komen dagen. Ik hoopte dat hij begreep dat ik discreet genoeg zou zijn, dat als ik van de mogelijkheid gebruik mocht maken het de week na het tentamen te maken, ik natuurlijk niet naar mijn mede-studenten zou gaan om de antwoorden te vragen...als laatste jaars student.

Het is dus wachten geblazen.. of moet ik me er maar gewoon bij neerleggen?